Hayat yolculuğu

         Uzayıp gider hayat yolculuğu, inişler ve de çıkışlarıyla... Ama bir de bu hayat yolculuğunun içindeki yolculuklar var, ya seni yorar, ya da hayatına hayat katar. Bazan başlamadan biter, bazensebaşlar gibi yapar, ama bir bakarsın başlamamıştır. Yok olur yaşanmışlıklar bir anda, iz bile bırakmadan. Ne bir resim, ne bir mektup, ne de kısacık bir not bulunur. Kelimeler, ne resimleri çizmeye ne de gözlerinin önünde canlandırmaya yeter, sanki her şey biter.

        Bu yolculuk, öyle bir yolculuk ki, nasıl başladığını asla anlayamaz, dünyaya gelişini de anlatamazsın.Ya nasıl gidileceğini, ya da gittiğini, anlatabilir misin? Günlerdir Van'daki deprem felaketi ile bir anda hayata veda eden kardeşlerimizin üzüntülerini içimden bir türlü atamıyorum. Ama insanlık da ölmemiş bu duruma da seviniyorum.

Önümüz karakış, obebekler, çocuklar, analar, babalar, ya neneler, dedeler nasıl soğuğa direnecekler? Büyüklerimiz hep 'yıkmak kolay ama yeniden yapmak çok zor' derlerdi  yaşanan, herhangi bir felaketin arkasından. Şimdi bu sözlere daha iyi anlam verebiliyorum...

       Dün yine hüzün, yine hayattan kopanlar oldu. Hepimiz üzüldük, doğa sanki hiddetini bir türlü sonlandıramıyor. 2011 yolculuğunu tamamlamak üzere, 2012  yılında, ailelerini kaybedenlere sabır ve geriye kalan HAYAT YOLCULUKLARINDA sağlık ve başarı dolu yolculuklar dilerim.