- Kategori
- Psikoloji
Hayatın çığlıkları

Nedir ki hayat
Koskoca bir kayıptan başka
Siz hep hayata yaklaşmaya çalıştıkça
Kaçmıyor mu uzaklara.
Hep bakıp kalmıyor muyuz ardından.
Kayıp gidiyor her defasında avuçlarımızdan.
Sadece akışını seyretmekle yetinebiliyoruz çok zaman.
Gücümüz yetmiyor 'dur' demeye
Onun önüne geçebilmeye.
................................................................
Bir sartıntıyla yıkılıyor üzerime hayat
En virane yalnızlığın içinde buluyorum kendimi
Sanki herkes bir yanında hayatın
Ben başka bir yanındayım
Kimse değil farkımda
Benimse yok gücüm farkedilmeye
Yalnızlığın penceresinde sığınıyorum hayallere
Zavallılık değil mi hayallerden medet ummak
Hemde yalnızca hayal olarak kalacağını bilerek
Korkutuyor beni gökyüzü
Korkutuyor beni deniz
Sonunu göremediğim herşeyden korkuyorum artık
Bulutlar süzülüp gidiyorlar gökyüzünden
Şekilden şekile girerek
Oysa benim gidecek bir yerim bile yok
Yağlı boya bir tablo gibi hayat
Çizmeye çalıştıkça hayatınızı
Renkler bazen birbirine
Bazen üzerinize bulaşıyor
Bulaşan renkleri ayırmakta
Giysinizden temizlemekte ne kadarda zor
Hayatta yaşanan anların unutulması zor
Resim bittiğinde hayatta bitiyor
Hayatta herkes kendi tablosunu boyuyor
Peki ya renkleri kim seçiyor?
Şu an gökyüzünde gözlerim
Tıkış tıkış bir balkon köşesine sinmiş
Bulutların gidişini izliyorum
Bulutlar gibi hiç durmadan ilerliyoruz yaşamda
Hangi günümüz , hangi anımız gerçekten yaşanmaya değer
Ne kadar çabalıyoruz mutluluk için.
Sadece bakmakla yetiniyoruz hayatın akışına
Geride kalan yıllara baktığımda
Yok elimde hiçbirşey...
Hayat bu kadar basit mi yani?