Hayatın gerçekleri

-İnsan, var olduğu kadar insan olduğunu hissedebilir.

-İnsan, kendini aynada baktığı kadar tanıyabilir.

-İnsan, yaşadığı kadar kendini ayakta tutabilir.

İnsanlar ne kadar gariptir ki hayatın gerçeklerini böyle kısa kısa özetlerle dile getirebiliyorlar. Yaşamaktan fazlası insanlar için zor geliyor.

Her şeyden şikayetçiyiz. Hiçbir şey tam değil sanki.

Büyük bir yarışın ortasındayız farkında olmasak da. Bu yorgunluklarımızın sebebi de bu olsa gerek.

Hayatın iyi ya da kötü yanlarını kendimizi bulamadığımız bu yarışın içinde düşünemiyoruz. Hayat bizim için hep olumsuzluklarla geçiyordu.

Yaşamak için pes etmeyi göze alıyorduk. Her kaçmaya çalıştığımızda bu hayattan birileri bizi sürekli tutmaya çalışıyordu. Bu kişiler ilk olarak ailelerimiz ve ardından bizlerle günün büyük bir bölümünde beraber olan öğretmenlerimizdi.

Bizler, daha bir çok şeyin farkına varmamış ve bedenleri hayatın olumsuz yanlarını görmekle kirlenmiş gençlerdik. Oysa ki yeni doğmuş bir bebeği düşünün, hayatın hiçbir şeyinden haberi olmaksızın ailesine muhtaç savunmasız bir bebeği düşünün. Hayatın en saf varlıkları olarak bilinirler. Bize saçma gelen bir çok şey onların ilgi odağı olabilir.

Küçüktük biz de yaşamıştık ve büyümeye devam ediyoruz…

Yaşam bir pınar gibi akıp giderken saflığı bir yerden yakalamak bizim elimizde…