- Kategori
- Gündelik Yaşam
Hayatın yoksul yokuşları...

Hayatımın yoksul yokuşlarını tırmanırken görüyorum; tek kahırolan ben değilim.
Görüyorum; bir sürü çaresiz var etrafımda. Onlarda biliyor bu düzenin böyle yürmeyeceğini ancak çaresiz katlanıyoruz.
Hayatla bir alıpveremediğim yok aslında ben yapamadıklarıma üzülüyorum.
Hayat benim için zorken bazılarına bir o kadar kolay. Ben çalacağım kapıların zillerini arayıp bulamazken kimilerinin eline o anahtarlar var... Ben soğuk terler döküp yaşam mücadelesi verirken onlar ter yerine etrafına para saçan bir grup insan işte.
Ne oluyorda bu düzen bu hale geliyor?
Derin mevzular, saklı hayatlar, perde arkası yaşam...
Keşke hayatlar şeffaf torbanın içinde yaşansa o zaman herşey daha görünür olurdu.