- Kategori
- Deneme
Hayattaki nokta ve virgüllere dikkat et

Nokta ve virgül
Bugün gazetede okuduğum bir haberdeki bir cümle yazmama vesile oldu. “Hayattaki nokta ve virgüllere dikkat et” Tayanç Ayaydın’ın babasının söylemiş olduğu bu sözler üzerine içinde yaşadığım hayat üzerine bir şeyler karalamak istedim. Nokta biten bir cümleyi, virgül ise cümlenin devam etmekte olduğunu gösterir. Hepimizin hayatında olduğu gibi…
Günlük hayatta iç içe olduğumuz, gazete okurken, kitap okurken karşılaştığımız noktalama işaretlerinin hayatımızdaki yerini fark ettim. Bir cümleyle başlıyoruz hayata. İçimizden gelen sese ayak uydurarak bazen cümlemizi uzun tutuyoruz. Bitirmek istemiyoruz belki de. Virgüllerle donatıp ta bir türlü nokta koymak istemiyoruz hani… Ama elinde sonunda cümle bitiyor. Nokta bu hayatın sonu gibi kaçınılmaz oluyor. İster bir nokta olsun ister üç nokta. Cümlenin devamını okuyana bırakmak ya da yazarın kendinin sonlandırması fark etmiyor. Bitiyor sonunda o cümle.
Başka cümleler de elbet kurulacak. Hayat bir cümleden ibaret değil ki. Yeni yaşamlara adım atmak gibi yeni paragraflarla devam ediyoruz hayat kompozisyonumuza. Her yeni paragraf yeni bir heyecan oluyor okuyucuya. Yazan heyecanla başlasa da bazen içi kararıp donuk cümlelerle bitirebiliyor paragrafını. Hemen nokta koymak isteyebiliyor bazen. Bitsin o paragraf başka bir şey yazayım diyebiliyor. Başlarken duyduğu heyecan kabus gibi çökebiliyor yüreğine.
Herkes bir yazar, kendi hayatını kaleme alan. Hayatın gerçeklerini dile getirmek yürekleri acıtınca böyle benzetmelerle acıyı hafifletmek istercesine nokta ve virgül üzerinden işte hayat.