Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Eylül '21

 
Kategori
Felsefe
Okunma Sayısı
31
 

Hegel, Schelling ve Hölderlin

Hegel, Schelling ve Hölderlin. Üç arkadaş. 18. Yüz yıl. Fransız devrimi. Devrimin gerçekleştiği haberi geldiğinde okulun bahçesinde ateş yakacak kadar ateşliler. Fikirleri ateşten daha sıcak.
Dünya kültür tarihinin yörüngesinde sapmalar olacak onlar tarihten gelip geçtiler diye. Genç yaşta kurdukları dostlukta yeşeren bağ, empati ve birbirlerini en içe içselleştirmeleriyle.
 
Ve zaman…
 
Her biri, sırtında kendi hacını taşıyacağı hayata yönelir.
Hegel, insanın varlık karşısında duyduğu hayreti, hayranlığı, heyecanı; var ettiği eserlerde sürdüren büyük bir filozof olur.
 
Schelling, aşkı, sanatı, özgürlüğü, gönlü eserlerine taşır ve doğayla insan arasında kurduğu bağı, “Doğa zihnin uykusudur,” “Görünür doğa görünmez zekâdır; görünür zekâ görünmez doğadır,” diye şairane bir dil ve üslupla bizlere aktarır.
 
Hölderlin’e gelince: O, şair olur.
 
Kendinden önceki filozofları, varolanların varlık nedeni olan asıl varlığı aramak, anlamak, sorgulamak yerine varolanların varlığının peşinden koştular diye eleştiren, Varlık ve Zaman adlı eserin sahibi Heidegger, “O, varlığın şairidir, onun şiirlerinde, onunla birlikte dile gelen varlıktır,” diyerek Hölderlin’i anlatır.
 
Evet, şimdi sizlere varlığın varlığına karışmış ve bize oradan seslenen Hölderlin’in “Çocukken” adlı şiirini sunacağım. Umarım size varlığı, varlığa da sizi anlatır.
Ahmet Güreşçioğlu.
ÇOCUKKEN
Çoğu kez bir Tanrı kurtarırdı beni
Bağırışlarından ve sopalarından insanların,
Sonra oynardım güzelce ve güvenle,
Korudaki çiçeklerle,
Ve havası göklerin
Oynardı benimle.
Ve nasıl sevindirirsen
Yüreklerini bitkilerin,
Sana uzattıklarında
Narin kollarını,
Sevindirirdin yüreğimi öyle,
Baba Helios! ve, Endimion gibi,
Sevgilindim senin,
Kutsal Luna!
Ah, tüm siz sadık
Dost Tanrılar!
Bir bilseydiniz,
Ruhum nasıl severdi sizi!
Elbette o zamanlar seslenemezdim
Size adınızla, ve ne de sizler bana,
Birbirlerine seslendikleri gibi insanların
Sanki birbirlerini tanırmış gibi.
Gene de daha iyi tanırdım sizi,
İnsanları tanıdığımdan,
Etherin dinginliğini anlar,
Ama hiç anlamazdım sözlerini insanların.
Ezgileri eğitti beni
Hışırdayan korunun
Ve sevmeyi
Çiçekler arasında öğrendim.
Tanrıların kollarında büyüdüm ben.
( Hölderlin )
- Hölderlin şiirleri Antolojisi

Önerilerine Ekle Beğendiğiniz blogları önerin, herkes okusun.

 
Tıklayın, siz de blog yazarı olun! Aklınızdan geçenleri paylaşın!
Facebook hesabınızla yorum yapın, daha çabuk onaylansın!
Toplam blog
: 158
Toplam yorum
: 1207
Toplam mesaj
: 3
Ort. okunma sayısı
: 726
Kayıt tarihi
: 13.09.06
 
 

1956 yılında doğmuşum. Tanrı Bilimi Eğitimi aldım. 78 kuşağından olmanın verdiği şevkle olsa gerek;..

 
 
Yazarı paylaş
  • Tümünü göster