- Kategori
- Güncel
Hep Ahmetler ölüyor. Hep ben ağlıyorum. Neden?!!!!!
Adı Ahmet’miş şehidin,Birlerinin canı cananıydı Ahmet..Birilerinin sevdiğiydi Ahmet. Bir
Bugün oğlumun sınava girme heyecanında, bir telaşla kalkmışım yatağımdan ve alelacele giyinmişim, oğlum canım oğlum büyümüş ve sınava giriyor. Gözlerimde sevinç oğlumun sınava gireceği yere doğru otobüsün içinde giderken insanların yüzünde keder var ama hepsinin. Bu acı ne bu insanların kederleri ne?
Ulu Camiinin çevresinde güvenlik önlemleri çoğalmış. Polis, Asker araçları var. Konuşmalar hep aynı bir şehidimiz var. İnsanların yüzündeki kederin sebebini anlamıştım.
Sivas şehidinin yasını tutuyordu!!!
Ey benim ülkemin aydınları,
Bir can daha toprağa girdi. Siz nerdesiniz?
Şiddete karşı ayaklanan aydınlarımız nerdesiniz?
Bugün sizin için bir can daha toprağa girdi. Siz nerdesiniz?
Hani yazarlılığınız hani çizerliğiniz? Hani insanlığınız nerde?
Sıcak yatağınızda lailalarda laylaylom ederken
Bir can daha size feda oldu. Ne önemi var değil mi?
Onun annesi- babası yansın size ne?
Onun sevdiği yansın, onun akrabası yansın, onun arkadaşı karındaşı yansın size ne?
Siz bir yumrukla ayağa kalkerken, biri ölmüş önemli mi?
İnsansınız emi?
Ne olmuş suçu neymiş?
Sivas’tan Tunceli’ye niye gitmiş?
Kimin umurunda,
Öyle ya birilerinin ölmesi gerekiyor ki sizler rahat yaşayasınız.
Öyle ya siz insanız emi.
Sizler sıcak yatağınızda uyurken birisinin kanı toprak oldu size ne?
........................
Ben nasıl sevinebilirdim ki?
Sevincim kursağıma lokma lokma çakıldı.
Ağlamak geldi içimden. Baka kaldım oğluma.
Şehidin babasını, annesini düşündüm. Burkuldum.
Ateş düştüğü yeri yakıyordu.
Ben ne kadar yanabilirdim ki?
Gözlerim doldu.
Ulu caminin çevresine mıhlandım
Adı, Ahmet’miş şehidin,
Birilerinin canı cananıydı Ahmet....-
Birilerinin sevdiğiydi Ahmet.
Birilerinin kınalı kuzusuydu Ahmet.
Ahmet’in, haince bir kurşun kanını toprağa akıtmıştı.
Ahmet’i sevenler ağlıyordu.
Göz yaslarını içine akıtanlar ve küfredenler vardı.
Kınayanlar; ama Ahmet şehit olmuştu.
Bunun hesabı sorulmalı diyorlardı.
Bağırıyorlardı...
Tekbir getiriyorlardı...
Feryatlar semaya yükselirken
Gözyaşları Ahmet için akıyordu.
Ahmet’in kanı vatan için akmıştı.
Ve gökyüzü Ahmet’in yasını tutuyordu.
Bir naaş arabasının arkasında 20000 insan yürüyordu.
Hepsinde acı, hepsinde hüzün hepsinde öfke vardı.
Ahmet önde 20000 insan arkada Ahmet’in peşinden gidiyordu.
Ahmet, bu ülke için kanını toprağa akıtmış yiğit.
Sırf bu ülke kalsın diye kanıyla diyet ödemiş yiğit.
Sana, senin kana ne değer ki bu vatandan başka.
Anana babana senin acını ne unutturur ki şehitlik rütbenden başka.
Cananına, karındaşına ne unuturu ki seni, Göklerdeki yerinden başka,
Sana mezar eştiler, sen ölmedin ki. Ahmet rahat uyu, mekanın cennet olsuN. AZİZ ŞEHİT...
Anasının nazlı kuzusu.
Babasının aslan parçası.
Arkadaşlarının canı ciğeri sırdaşı..
Karındaşının yardaşı.
Sevdiğinin umut çiçeği.
Onu kim almıştı
Oralarda onu kim, Hangi insan müsveddeleri şehit etmişti
Ve o hainlerin cezası nerdeydi?
BU ÜLKEDE, VATANINI KORUYANI ÖLDÜRENLERİ İNSAN SAYIP ASMAYANLAR UTANSIN...
Sivas şehidine ağlıyordu.
Türkiye şehitlerine ağlıyor.
MEKÂNIN CENNET OLSUN. AZİZ ŞEHİDİM. SEN RAHAT UYU. ELBET BİR GÜN SORULUR HESABI. HEP BU DÜNYADA KANCIKLAR KAZANMAZ YA.
- Toplam blog
- : 84
- : 575
- Kayıt tarihi
- : 11.09.08
Yaşamak; herhangi bir amaç taşımadan sadece insan olmanın bilincine vararak yaşamak. Tek cümlelik..