- Kategori
- Deneme
Her şey çok güzel olacak
Çevrecilik ile ilgili sohbetler, boş sohbetler gibi geldi çoğu zaman daha ciddi konular içinde. Bunu yaşamış bir insan olarak şimdi başkaları tarafından yargılanmaktan neden bu kadar korkuyorum? Sevilmeme ve dışlanma korkusu tabii ki.
Korkumun adını koydum, sahiplendim ve sıra geldi “ evcilleştirmeye”. Bugünlerle kıyaslandığında nefis bir çocukluk yaşadığımın bilincindeyim. Tabii, tamamen sınırlı ve sorumlu bir bakış açısıyla söylüyorum bunu. Konuyu dağıtmamak ve odağımı şaşırmamak adına bu çabam.
Evcilleştirilmiş hayvanlar yanı sıra hep bahçeli evlerde geçen çocukluğumda ağaçlar ve çiçeklerle iç içe geçti hayatım. Her şey çok güzeldi. Bugün de önceliklerim yine hayvanlar ve doğa olduğuna göre her şey yine çok güzel olacak. Tuhaf bir çıkarım mı sizce? Olabilir. Bana iyi geldi şu an.
Bizim aile sohbetlerimizde ”Doktorun Evi” diye adlandırdığımız bir evimizin çok kocaman bir bahçesinde çok kocaman iki ağaç vardı. Diğerleri ufak ve meyvesiz olduğu için belleğimde yer etmemiş. Fakat bu iki büyük ağaç ( biri kayısı, diğeri ise erik ağacı ) tepesinde geçti günlerim o evde oturduğumuz sürece. Tabii, o da yetmedi. İki katlıydı ev, üstteki kiracıların iki haylaz oğlu ve mahallenin diğer erkek çocuklarıyla ikinci katın balkonundan ya da ( ev aynı zamanda demiryolu üzerindeydi ) demiryolu köprülerinden atlama yarışlarıyla geçti. Böyle olunca genelde kırıkçı sınıkçı,doktor ve alçılar yaşamımın bir parçası haline gelmişti.
Sonbahar geldi mi, özellikle o iki büyük ağacın yapraklarını bir araya toplar, yatak yapardık. Sonra gerilir o yaprakların üstüne atlar, dağıtır, tekrar toplardık. Bu oyuna dönüşür ve saatlerce bizi oyalardı. Ta ki bıkkınlık duyuncaya kadar. O yaprakların çıkardığı sesler hala kulaklarımda. Argos’u her gün dolaştırdığım parkta bir köşe var ki tam benlik. Fakat sadece onlar üzerinde dolanarak, o tanıdık sese temas etmekle yetiniyorum. Henüz üzerine atlama cesareti gösteremedim. Sağlık olsun. Çıkmadık candan umut kesilmez. Bakarsınız bir gün o da olur. Dedim ya, her şey çok güzel olacak.
Neden olmasın?
- Toplam blog
- : 423
- : 186
- Kayıt tarihi
- : 10.10.11
İkbal Özlen DİNÇERLER. 14.02.1960 doğumlu. izmir Kız Lisesi Edebiyat Bölümünü okudu. Buca Eğitim ..