- Kategori
- Blog
Her şey yüreğinizden geçen güzellikler gibi olsun.
Herkese merhaba,
Bu son yazım benim…
Son ama eksik bir yazı olacak biliyorum. Bunun için herkesten özür diliyorum şimdiden… Eksikleri tamamlayacak doğru kelimeleri bulamıyorum sanırım o kelimeler diğer yazılarımda dağınık olarak var ben bu yazıda toparlayamadım sadece…
Son zamanlarda oldukça fazla veda yazısı okuyorsunuz biliyorum, ben de okuyorum hepsini. Yaprak dökümü koyuyorlar bunun adını bazen… Belki dökümdür, belki yıkım… Belki yeni bir döneme, yeni bir mevsime açılıştır zamanla anlarız.
Çok uzun yazmak istemiyorum vedaları sevmem ben. Bu yazının amacı da veda yazısı olmak değil aslında teşekkür etmek. Çünkü ben yazmasam, yorumlamasam bile biliyorum ki; her fırsatta yazılarınızı okuyacağım.
Öncelikle değerli Milliyet Blog ve editörlerine bana bu fırsatı sağladıkları için teşekkür ederim. ‘Netice de siz olmasanız kimse beni okuyamayacaktı.’
Gelelim değerli Milliyet Blog yazarı arkadaşlarıma, birbirimizi yazdıklarımızdan tanıyoruz. Birbirimizin cümlelerinden kalplerimizi görüyoruz. Gözlerine baktıklarımızdan daha çok görüyoruz birbirimizin içini… Bu ölçüde bakarsak en yakınlarımızdan daha iyi tanıyoruz birbirimizi. Sadece bunun için bile ne kadar teşekkür etsem azdır hepinize…
Hepiniz çok değerli ve özelsiniz… İyi ki okudum sizi, bana kattığınız her şey için teşekkür ederim...
Her şey yüreğinizden geçen güzellikler gibi olsun.
Günleriniz, düşleriniz ve sevginiz…
Sevgi ve saygılarımla,
Leyla KANAT