​ Hey sen.... Kimsin sen / Psikoloji / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

25 Ocak '08

 
Kategori
Psikoloji
 

Hey sen.... Kimsin sen

Hey sen.... Kimsin sen
 

Derinlerden gelen bir ses var içimde bu aralar. Ne olduğu, kimin olduğu belirsiz bir ses. Bana sesleniyor bu ses.

“Yeter artık” diyor, “yırt kalıplarını”. “Bu kadar uğraştın, bu kadar didindin, yeter artık, biraz da kendini düşün.”

Sonra susuyor o ses. Ben sesi düşünürken bu sefer başlıyor yeni bir ses:” Sen dinleme onu, o sorumsuzdur.”

Haydaaa........

“Bilmez o Baba olmayı, eş olmayı, hayırlı evlat, ağbey, kardeş olmayı o bilmez”. “Kendini düşünür sadece. Sen dinleme onu”.

Kimsiniz kardeşim. Ne istiyorsunuz benden. Ne zaman yerleştiniz benliğime de şimdi oradan 24 saat yayın yapıyorsunuz. Dinlemek zorunda mıyım sizi??????

Galiba zorundayım. Çare yok. Kapanmıyor kulak.

Zaten kapansa ne olacak ki, ses oradan gelmiyor. İçten geliyor. Kapatamazsın.

“Daha ne kadar yaşayacaksın başkaları için.” “Kefenin olmayan cebinde ne kadar hayat götüreceksin yanında”.

Ölüm de nerden çıktı şimdi yaa......

“Mutlu olabilecek misin, geriye baktığında.” “ Karşılıksız iyiliklerin karşılığını alabilecek misin, gizlice ümit ettiğin.”

“Gelmiş geçmiş 10 milyarlarca insanın ortalama mutluluk değerlerini yakaladın diye....... mutlu mu olmalısın. Hiç mi farkın yok?”

Yeter ama, atacağım şimdi dışarı. Atamazsın ki, kiracı değil ki o, içindeki ses o. Atamazsın ki.

“Güzel ruh, ağır başlı ruh. İnsanlar senin eline bakıyor. Senin için dua ediyor, seni seviyor. Onları bırakamazsın.” “Uyma sen bu bencile. Sen böyle mutlu oluyorsun”

Bencil kim, sen kimsin? İşim gücüm var, bırakın beni.

“Sen bıraksan bizi, biz de bırakırız fakat bırakmıyorsun ki. Bir beni, bir onu çağırıyorsun, sorular soruyorsun, planlar yapıyorsun.”

Ben kimseyi çağırmadım.

“Rüyanda, içtiğinde, yanlız kaldığında, bizi çağırıyorsun. İçini döküyorsun, yol yordam arıyorsun.” “Sıkılmışın, belli, eh yaşlanıyorsun da, doğaldır, yolunu kaybettin. Sen bildiğin sen değilsin artık, yeni sen’i tanımıyorsun daha. Çok da sevemedin galiba ama seveceksin.” “Son hatırladığın sen, 25-30 yaşındaydı, tek kişiydi.” “Oysa şimdi, öyle mi, eş var, çocuk var, tek kalmış anne ya da baba var, alışacaksın.” “Korkma, alışacaksın ve seveceksin yeni sen’i”. “Sen sorumluluk nedir, bilen insansın.”

“Ha bir de, biz hep yanında olacağız, hep vardık gerçi ama eskiden duymazdın bizi o kadar. Şimdi artık daha iyi duyuyorsun. Biz senin sağduyun, senin tecrübeniz.”

“Biz, sen’iz”.

 
Toplam blog
: 12
: 442
Kayıt tarihi
: 11.01.08
 
 

1970 Ankara doğumluyum. 15 yıl Almanya'da yaşadım, lise ve üniversiteyi Türkiye'de tamamladıktan son..