- Kategori
- Şiir
Hicran

"RESİM:ALINTI"Bir Hicran gelirdi saat 20.30’daBir Hicran giderdi Sincan İstasyonu’nda."
Yine babacığımdan birşeyler paylaşmak istedim sizlerle.
Saat 20.30 Sincan tren istasyonunda
yağmurlu bir akşam.
Sokak lambalarının tepedeki şapkalarından
damlaların süzülerek aktığı ve
karanlığı aydınlatmaya çalıştığı
sokaktan geçerek geldiğim istasyon.
20.30 ekspresini bekliyorum, Hicran’ı
Hicran, yine yok
Mahallenin güzel kızı, çocukluk aşkım
Annesini iki yıl olmuş kaybedeli
Babası içerdi zaten
Annesinin vefatı onu büsbütün vurdu içkiye
Hicran Ankara’da bir tekstil fabrikasında çalışıyordu
Duyduğum kadarıyla firmanın oğlunun da gözü varmış Hicran’da
Gözü yükseklerde zaten
Evleniriz deyince kanmış garibim
Geceleri eve de gelmez oldu
Gelse de babasının getirdiği sarhoşlara meze mi olacaktı biçare
Ben 20.30 Sincan tren istasyonunda
Hep Hicran’ı bekledim, gelmedi
Duydum ki oğlan başından savmış Hicran’ı
Dedeman Ankara Oteli’nin ruflarında gezermiş
Yazık mı oldu bilmiyorum Hicran’a
Bir zamanlar aradım Çankaya, Kuğulu, Kızılay parklarında
Sonunda düşündüm yazık olan bendim
Bir Hicran gelirdi saat 20.30’da
Bir Hicran giderdi Sincan İstasyonu’nda.
Haziran 2010
Orhan Erol UNUR