​ Hoca Temel / Şiir / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

29 Şubat '20

 
Kategori
Şiir
 

Hoca Temel

Vaaz verir, ağlardı inanan insanlar

Ticaret yapar ağlardı inanan insanlar

Hem de tecirdi kendisi,

Bir dağ köyünün karşısındaki

Diğer dağ köyünde yaşayan

Evi görünürdü evimizden karşıda

Kuş uçuşu en fazla üç kilometre

Yürürsen 10'dan biraz fazla

Hocaydı, âlimdi, ünlüydü

Alır satar, parayı paraya katar

Adı Temel, kendi çalışkan

Beş koyun almış babamdan

Parası peşin diyerekten, vermeyerek

Haftadan haftaya, atar da atar,

Evde konuşulur, duyar gibi olurum,

Sorar soruşturur, emin olunca

Serde meraklılık da var!

Benim de sonunda tepem atar atar 

Adımız çıkmış; almışız gazı, yutmuşuz tozu

Kestim bir gün yolunu,

Dedim “sen hoca değil misin?”

"Bu nasıl din iman, bu nece işkence"

Derler senin için “nefesin güçlüdür”

-Güçlüyse eğer,

-Almışsın babamdan beş koyun,

-Peşin diye, beş kere, beş hafta geçmiş!

-Getirip de versin, biran önce parayı

-Ya da beni uçur, dinleme bu yaygarayı…

Vermedi tabi, saydı, saydım, saydık birlikte

Taşladım, kovdum,

İsabet etseydi taş, bir de katil olurdum, Vallahi

Hoca katili! Buldun mu belanı?

 

Ne hocalar vardı eskiden, gerçekten

Yaşım öyle pek de geçkin sayılmaz

Hatırlarım eskileri yâd eder gülümserim

Tiyatro, ortaoyunu, ekmeden biçenler

 

Tecir de ne? Diyenlere;

Hayvan alır satar, ağzı bol laf yapar

Tuttuğunu koparır,

Kimi puşt, kimi dürüst olur

Her meslekteki gibi,

Her şehirde vardır böyleleri

Diyeyim…

 

 

 

 

 
Toplam blog
: 2271
: 163
Kayıt tarihi
: 15.10.14
 
 

Bugünün doğrusu yarının eğrisi, dost görünenler düşman ve herşey aslında zıddı olabilir. Büyük ih..