- Kategori
- Psikoloji
Hoşçakal diyebilenlerden olmak
"...işte gidiyorum bir şey demeden / arkamı dönmeden şikayet etmeden / hiçbir şey almadan bir şey vermeden /yol ayrılmış görmeden gidiyorum..."
Ne güzel söylemiş Kazım Koyuncu.. Keşke herkes bu kararlılıkla hoşçakal diyebilse.. Keşke herkes kolayca unutabilse.. Zaten en zoru unutmak değil midir? Hoşçakal diyememizin sebebi unutmak istememek değil midir zaten.. Anıları unutmama isteği yüzünden kalp sızlamaz mı hep? Çok zor iş bu unutmak.. Acı çekmeden yapabilen var mıdır acaba? Belki vardır.. Belki bu özelliğe sahip şanslı kişiler vardır.. Bittiği yerde bırakıp gidebilen seçilmiş insanlar.. Size sesleniyorum.. Ne kadar şanslınız.. Sizin hiç bir zaman bir kaç tel beyaz saçınız olmayacak.. Hiç bir zaman yatakta dönmeyeceksiniz geceleri.. Ben ve benim gibi şanssız insanlar içinde söz yazmış Kazım Koyuncu;
"...şarkılar bir çığlığa sığınmaksa
şimdi, sonsuz bir yangın gibi
sevmesem öyle kolay çekip gitmek;
yaralı bir kuş gibi..."
Şanssız insanlar arasında olmak, benim gibi olanları bilmek aslında biraz olsun kuvvet veriyor bana.. En azından tanımasamda benle aynı duyguları yaşayan insanların varlığından haberdar olmak beni güçlendiriyor.. Ayakta kalmaya teşvik ediyor.. Yalnız olmadığımı hissettiriyor.. Hoşça kal diyebilenlerden olmak isterdim aslında.. Ne derdim olurdu ne kederim.. Vurdumduymaz olmayı dilerdim.. Hissetmemeyi dilerdim.. Kalbimin olmamasını dilediğim gibi..
- Toplam blog
- : 30
- : 1090
- Kayıt tarihi
- : 08.03.07
İstanbul Marmara Üniversitesi'nde sahne sanatları üzerine eğitim alıyorum. Dünyanın en güzel şehrind..