- Kategori
- Deneme
Hoşçakal
Yürek acısı geçer mi kanayan yara diner mi diye düşündüm sordum dostuma. Eğdi boynunu sustu, aktı gözlerinden sessizce yaşlar. Anladım ki o da benim gibi yaralıydı. Dudaklarını büktü, yaşlı gözlerle bir tarafa baktı kim vardı baktığı yerde bilinmez ama hafif de gülümsedi. Aşk güzeldir fakat değecek birisine dedi, kaşlarını çattı, yüzündeki çizgilere üzüntüler doldu. Daha da deşmek istemedim yarasını, sustum… Sessizce baktım havanın kükremesine. O da mı dedim… O da mı acaba acı çekiyordu, o yüzden mi hıçkırarak, sesini herkese duyurmak istercesine ağlıyordu. Herkes mutsuzdu sanki… Benimle birlikte hayata küsmüşlerdi. Ya da ben her şeyi öyle görüyordum. Yüreğim yandı, yanmasın mı? Seni gördüm yine o deniz gözlüyle. Duyduklarım doğruymuş demek. Üzüldüm, hem de kaç kere, bitmeyen gecelerde ağladım. Yalvardım; ya beni bırak ya da karar ver de bana gel diye. Kapım sana sonuna kadar açık, sana kızmak mı, darılmak mı, inan anlık seni gördüğümde bitecek bu ıstırap. Havada şimşekler, yüreğimde sancılar, arada bir üzüntüyle karışık mide bulantısı. Ama karar vermem gerek artık, yolumu çizmem gerek. Sen bende çok uzağa gitmişsin. Mesafeler açılmış, artık benim sana elveda dememin zamanı gelmiş. Yine gözlerim buğulandı, yanaklarımdan dökülen damlacıkları bu sefer durduramayacağım. Bu gözyaşları sana hoşça kal buseleri olacak. İstemesem de sana artık elveda diyorum. Ayrılık cümleleri boğazımda düğümlendi, kusura bakma yine yarım kaldı kelimeler… Sensiz öksüz kaldı bu gözler… Ve sana son kez söylenen sözler… Sonsuza kadar Hoşça kal… Hoşça kal…