- Kategori
- Deneme
Hoşgörü maskesi
Hiç maskeniz var mı? Benim birkaç tane var. Biri 'hoşgörü' adlı maskemdir. Hep yüzümdedir. Hiç çıkartmam. Cesaret edemem. Eğer çıkarırsam, sürekli, avaz avaz konuşacağımı hissediyorum. Bu da hoş karşılanmaz bence. Görüyorum ama görmüyorum. Duyuyorum ama duymuyorum. Artık alıştım bu maskeye.
İlk annem takmıştı bu maskeyi yüzüme. Aynaya baktım, yadırgadım. "Ben bununla gezmem" dedim. "Ayıp oğlum" dedi bana. 'Ayıp' nedir? Anlamamıştım. Okula gidince çıkardım maskemi. Arkadaşlarımın çoğu maske takmıyordu. Derse girince öğretmenimiz "herkes maskesini taksın" dedi. Ben de çıkarıp taktım. Maskesini getirmeyen arkadaşlarımın velisi çağırılmıştı. Korktum.. Eve dönüyordum. Maskemi çıkarmıştım. Otobüse biniyordum ki otobüs şoförü "hani masken?" diye çıkıştı bana. Hemen telaşla taktım.
Evdeyken annemle babam maskelerini çıkartıyorlardı. Ama neymiş efendim? Ben çıkartamazmışım. Onlar ne güzel kavga ediyorlardı. Babam televizyona küfür ediyordu. Annem isyan ediyordu ev işlerinden. Bana yasaktı.
Bundan birkaç yıl sonra babam maskemi istedi. Verdim. Aldı ve boyadı. Daha güzel olmuştu ama daha ağırdı. İncecik boynum her akşam o ağır maskeyi taşımaktan sızlıyordu. Yıllar birbirini izledikçe maskem daha da ağırlaşıyordu fakat alışmaya da başlamıştım artık.
Şimdi bakıyorum da dışarıda çoğu insan, hoşgörü maskesini takmıyor. Daha mı mutlular? Daha mı özgürler? Bunları bilmiyorum. Ama daha korkutucu oldukları bir gerçek. Yazıma başlamadan önce çıkardığım maskeme bakıyorum. Yazımın başından beri, sokakta ısrarla birine korna çalan arabayı fark ediyorum. Maskemi takıyor, penceremi kapatıyorum..
- Toplam blog
- : 3
- : 442
- Kayıt tarihi
- : 12.03.09
Turizm ve otel işletmeciliği 4. sınıf öğrencisiyim. Basketbol oynamayı, yemek yapmayı, film seyretme..