- Kategori
- Şiir
İlk Merhaba
Yavaş yavaş terk ediyor bu şehri yalnız kalmışlar.
Ağlıyor emziğiyle sokak ortasında bir çocuk;
El sallıyor görmediklerine,
Belki 3 4 yaşlarındadır.
Anne hasreti sariyordur bedenini...
Avazı çıktığı kadar bağırıyor.
Ağlama çocuğum emziğin alınsa da duymak istemezler seni.
Bu şehir yuttu hepsini.
Karanlıklarına itti.
Sonra sokaktan kırmızılar içinde bir orospu;
Daha çok bağırır çocuk anneeee der.
Yan sokaktan duyulur sesi,
Pencerede bir kadın,
Kes sesini gir içeri...
Yavaş yavaş çıkıyor merdivenleri.
Düştü düşecek ama biliyor kimse tutmayacak.
Emziği kalmış sokak ortasında.
Koşa koşa geri dönüp alıyor meme zannettiği annesini.
Kimsesiz bir çocuk var orda.
Köşe başında içinde yalnızlıklar kırıntısı,
Bilmez anne sevgisini.
Bütün o melekler büyürler.
Kimi sokak ortasında kimi bilmem hangi ayyaşın koynunda..
Şanslı olanlar mektep kapılarında
Yetim yurdunda…
Kimisi eziyeti çekmeye devam edecek,
Pencerede bir kadın son avazında naralarını atacak.
Tüm gücüyle dövecek küçük bedeni
Ben sokak ortasında yalnız kalmış çocuk
Hala büyümedim ... Hepinize merhaba...
- Toplam blog
- : 4
- : 82
- Kayıt tarihi
- : 09.01.19
Biraz çayınız var mı? ..