- Kategori
- Şiir
İlk nefes
İLK NEFES
Dost bildiğim iki gözüm
Sana ayan bir çift sözüm
Köz köz olmuş benim özüm
Feryat göklere
Göklere
***
Ağlıyorum yanık yanık
Kolum kırık, içim yanık
Bitmeyecek bu karanlık
Düştüm göllere
Göllere
***
Ey Allah’ım yeter artık
Bitsin gâyrı şu karanlık
Rahmetinden bir damlacık
Yağsın köklere
Köklere
***
Ulu Tanrım, gerçek dostum
Secde ettim, yerde postum
Akşam, sabah sana koştum
Düştüm çöllere
Çöllere.
Abdülkadir GÜLER