- Kategori
- Şiir
İlk Sen
Yıllar oldu görüşmeyeli
ne bir mektup ne de haber alabildim senden
işte yine yan yana yine göz gözeyiz
ne zaman sıkışsa yüreğim
beni teselli eden ilk sen olurdun
ne zaman sevinsem
boynuma ilk sarılan yine sen
kavgada ilk sen olurdun yanımda
kanım aktığında yaramı ilk saran da sen
işkencede dayanma gücüm
mahpus damında hücre arkadaşım
voltada can yoldaşım
sürgünde yaşam kaynağım
ilk sen olurdun
ilk sana açtım yaralı yüreğimi
ilk seninle paylaştım sevincimi
haksızlığa karşı yanımda ilk sen vardın
dara düştüğümde yine sen
beni içine düştüğüm kuyudan ilk çıkaran da sen
yere düştüğümde elimden tutup kaldıran da ilk sen oldun
ve yalnızlığımı her zaman paylaşan sen
beni avutan
ve benimle gülüp benimle ağlayan ilk yine sen oldun
beni cesaretlendirip düşmanlarımı ürküten de ilk sen
kısaca dilim,özgürlüğüm,yaşam kaynağım sen oldun hep