- Kategori
- Güncel
İnadına!
HAYATI YAŞAMAKSA GAYEMİZ... İNADINA!
Hayatın okulu yok maalesef, onu yaşanmışlıklarımızla öğreniyoruz. Bu dünyaya gelen her canlı bir şekilde yaşıyor. Ama iyi ama kötü… Kimine gümüş tepside sunulan hayat kimine sokakları sunuyor. Ne seçme hakkı tanıyor nede seçilme. Gümüş tepside sunulan hayatlar, her daim rahat yaşanıyor. Ama zor şartlar altında yaşayanlar için hayat bambaşka bir pencereden görülüyor.
Orda hep ezilmek, kaderin oluyor. Tokat yiye yiye, atmayı da öğreniyorsun. Yolların taşlı olanları, denizlerin fırtınalı geceleri, gündüzlerin acı soğukları hep sana denk geliyor. Gülleri bile dikenleriyle seviyorlar, ellerine dikenler batıyor. Onlar acı çektikçe daha da kırbaç yiyen atlar gibi şahlanıyorlar. Yaşama inadına sarılıp, inadına umutlarını yeşertiyorlar. Acılar, zorluklar insanı güçlü kılıyor aslında... Yaşam onlara ne kadar nankör ve acımasız olursa, onlarda inadına gülümsüyorlar inadına!
Bence mutluluk böylesine acı çekenlerin elinde anlam kazanıyor.
Çünkü acıyı hissederken mutlu olduğun anların değerini biliyorsun. Sana hazır sunulan sofradan keyifle yemek yiyemezsin ama zahmet çekip de senin hazırladığın sofraya oturduğunda ağzına aldığın her lokmanın değeri apayrıdır. Onun için asla zorluklardan korkmamalı insan. Hatta sevinmeli... Hissederek yaşanan bir hayata sahipken bunun da değeri bilinmeli ne dersiniz?
Elbette ki zorlandığınızda isyan edeceksiniz. İçinizdeki tüm sıkıntıları haykırın korkmayın. Avazınız çıktığı kadar bağırın... Doktorlar bile tavsiye ederler bunu.
"Neden bunu içine attın, gidip bahçelerde bağıramadın mı" derler. Şehir hayatında zordur bunu uygulamak ama bulun işte bir yerler...
Ben, bir çok hastalığın kökeninde, içe atılan sıkıntıların mimarı olduklarını düşünürüm. Çünkü birikirler, birikirler, kimsede anlamaz sizi ama öyle bir zaman gelir ki artık yer kalmamıştır. Kusarsınız vücut onu bir yerden fışkırtır. Olan yine size olmuştur. Başkası ah vah eder ve geçer gider...
İsyanlarımız olsun, yeter ki içimizde tutmayalım.
Bir gün bakarsınız ki, pırıl pırıl bir güneş doğmuş ve camı açınca mis gibi yaprak kokularını kokluyorsunuz. İşte o zaman dersiniz ki;
"Bunlara canını sıkan ben miydim ne gerek vardı?" yüzünüzde güzel bir tebessüm ve içinizde derin bir huzur...
Hayata;
"İnadına yaşayacağım, inadına güleceğim. Çünkü beni ne kadar üzsen de üzdüğün zamanların acısını, daha da azimle, sana dönerek çıkaracağım!
Ünlü sanatçımız Onur Akın ne demiş şarkısında;
Bir umuttur yaşamak
Seveceksin inadına
Yüreğin kan ağlasada
Güleceksin inadına...
- Toplam blog
- : 76
- : 720
- Kayıt tarihi
- : 26.04.09
Kendi halinde, düşünmeyi/yazmayı seven biriyim. En çok değer verdiğim konu ise herkesin bilinçli..