- Kategori
- Şiir
İncir

Ben incir ağacıyam çok mutluyum,
Beni Çukurova’ya kim ekti ise ekti,
Kısmeti incirdi benden bol, bol yedi.
Ala inekten tekme yiyen geldi ovaya
Ben mutluyum ata topraklar da büyüdüm.
*****
Kardeştir zeytin, portakal ağaçları…
Mutlu özgür insanlar özü yaşardı. .!
Yol yordam hakkı bilen insanlardı.
Ne oldu ovaya ha! Bereket kalmadı.
Ben mutluyum ata topraklar da büyüdüm.
*****
Harman kaldırır reçel yapardı, özümü,
Su bilmem, kazma bilmem, han bilmem…
Dağda, taşta ekilir sessiz büyürdüm.
Özüm güçlü lakin aklım biraz az idi..!
Ben mutluyum ata topraklar da büyüdüm.
*****
Kur'an hattında yer verdi bana, zeytine!
Emin bir şehri vurguladı, hak edene öz o,
Kâhf’ta uyuttu hak, onlar kardeşlerimdi.
Kıt mir başlarında, kâfir el değmedi hiç,
Ben mutluyum ata topraklar da büyüdüm.