İnsan çoğul ve tek başına

Dünyanın iyiliğini ya da kötülüğünü düşünmek..

Olaylar hakkında ister iyi, ister kötü düşünelim, burada herzaman daha büyük hoşnutluk elde etmenin yararını görürüz; zira, fazla iyi önyargılarla biz, sorunları( olayları) genellilkle gerçekte olduklarından daha sevimli kılarız. Fazla kötü önyargılar da hoş bir düş kırıklığı yaratır. Sorunların doğasında olan tat sürprizin tadından ileri gelir. Karamsar bir mizaç zaten her iki durumda da olayı tersine çevirecektir.

Friedrich Nietzsche.

Şu sıralar okuduğum, İnsan Çoğul ve Tek başına(Kırmızı yayınları-Nietzsche) adlı kitap, keyifle başucu kitabım olacak gözüküyor..

Kitabın arka kapağındaki bir söz ise, oldukça anlamlı; diyor ki..
Eylem ve vicdan genellikle uyuşmazlar.Eylem, ağaçtan ham meyveleri toplamak isterken, vicdan onları gereğinden fazla olgunlaşmaya bırakır. Ta ki yere dökülüp ezilinceye kadar...

Okunması gereken kitaplardan biri... Tabii hala okumadınızsa.