- Kategori
- Deneme
İnsan dünyaya geliyor...

Bir yudum nefes alabilmek istemiştim.
İnsan dünyaya geliyor ve yaşamayı öğrenmeye çalışıyor. Çünkü hiç kimse doğuştan kendisinin nasıl bir hayat beklediğini, nelerle karşılaşacağını, nasıl seveceğini ancak yaşadıktan sonra öğreniyor. Ve yaşamak o kadar zorluyor ki seni. Çünkü hayat sandığın kadar toz pembe olmuyor. Sandığın kadar güzel geçmiyor. Büyümek sandığın kadar anlamlı olmuyor ve sevmek karşılık bulmadığın da hiçbir değer ifade etmiyor. Çünkü bu dünya her şeyiyle bir bütün. Bir gün gülüp, deli dolu neşelenip ertesi gün acının koynunda bulabiliyorsun kendini ve dudaklarını ıslatan gözyaşlarına boğuluyorsun her gece. Çünkü bu dünya sana her şeyi yaşatıyor. Her şeyi... İyiyi de kötüyü de, nefreti de sevmeyi de... Seni öyle olgunlaştırmaya çalışıyor. Asla tek taraflı bırakmıyor. Nasıl ki hep mutlu olamayacağın gibi hep de üzgün olmuyorsun. Belki de dünya seni böyle adam edeceğini düşünüyor böyle olgunlaştıracağını. Türlü türlü şeylerle sınıyor işte. Kaçmak istiyorsun. Tüm bu sıkıntılardan, tüm bu buhranlılıklardan, hayattan kaçmak istiyorsun. Çünkü bu dünya bazen çok fazla üstüne gelir. Çünkü çok merak eder acaba nereye kadar gidebilecek,acaba nereye kadar dayanacak, acaba ne kadar sürede toparlayabilecek kendini. Sınıyor işte. Hani derler ya hayat bir sınavdır diye gerçekten de öyle. Her gün bir sınava giriyoruz. Kimisi kalıyor. Çünkü onlar hiç çalışmamışlar, hiç denememişler. Bir şeyler de karalayamamışlar ki bir kaç not almak için. Ama bazıları çok iyi çalışmış oluyor. Ve tam puanla geçiyorlar. Peki ya sen? Sen çok çalışıyor musun mesela bu hayatta, bu dünyanın sınavına...
http://www.youtube.com/watch?v=gsfINPUekVs&feature=youtu.be Kendi sesimden..