- Kategori
- Şiir
İnsan kendine yeter (mi?)

Alt tarafı bir sızıydı
İnlemeye benzer bir ses oldu.
Koptu koyverdi kendini
Nara oldu.
Benden duvara
Duvardan bana
Dolandı durdu sabaha kadar
Odamın Duvarlarında.
İşte o kendi sesim
Leyla'sına kavuştu sanki.
Kendi Mecnun'luğunada
Nice nicesinede
Gelmişine geçmişine de
Yedi ceddine de
Yetti de
Arttı bile.
O sızı neydi peki?