- Kategori
- Şiir
İnsan Uyanık, Gece Olunca
Sabah yavaşça doğan güneş
Akşamı, yavaşça karanlık etti
Her canlı, inandı, daldı uykuya
Bir insan, itiraz etti bu kurala
İnanmadı gecenin karanlığına
Yavaşça gelenler yavaşça ayrılır
Daldaki meyvelerin sakinliğiyle
Saygılar sunarken, tüm canlara
Belki de bir şeyler anlatır bize
Hoyrat değildir, doğa aslında
Hâlbuki gece karanlık olur
Sararan meyvenin kararır içi
Çekirdeğindedir tüm ağacın sırrı
Her canlı uyurken geceleri
Bir insan uyanıktır, insan uyanık!