İnsan yetiştirme

Sanatın eğitimdeki yeri çok büyüktür. Yalnız kişinin değil, toplumunda ruh sağlığını ve beğenisini güvence altına alan sanattır.

İnsan sevgisini, doğa sevgisini, yaşama sevincini, yurt ve dünya sevgisini, barış içinde kaynaşma özlemini, olumsuz davranışlardan kaçınma eğilimini, insanca düşünme ve davranma alışkanlığını sanat’la uğraşıya borçluyuz.

İlkin şunu belirtelim: Gerçekçi bir eğitimin amacı, çocuklarımızı Tam İnsan olarak yetiştirmektir. Bu da düşünme yeteneğini, duygulanma yeteneği ile birlikte geliştirmekle olur.

Oysa bizde eğitim bir kenarda, öğrenime önem verilmekte, çocuklar yalnız zihinsel ve nesnel olana yönelik bir biçimde yetiştirilmektedir. İşte burada çocuklarımızı tek yönlü yetiştirmek, yarım insan üretmek demek oluyor.

İnsanın bir yanı, düşünce ise bir yanı da sanatın geliştirdiği beğenidir. İnsanlarımızı iki yönden de geliştirir ve yetiştirirsek, daha da güçlenir, giderek mekanikleşen bugünkü toplumlarda dengesini bularak robotlaşmaktan kurtulur.

İşte bunun içindir ki, sanat eğitimi ve öğretimi ile sevgisini gençlere vererek Tam İnsan yetiştirmeye çalışmalıyız.