- Kategori
- Şiir
İnsanlar Kördür

BABA KEŞKE GÖREBİLSEN
Bundan yaklaşık iki ay önceydi. Seyahat etmek için terminale gidiyordum. İnsanlar garip bakıyordu yüzüme. Bakıyorum her şeye, inceliyorum. Derken, bir çocuk tutuyor babasının elinden. Babasına o kadar güzel hayatı tasvir ediyor ki. Şaşırdım ve onları yolun karşısında bekledim. Babasının gözleri bana bakıyordu. Derken yerdeki taşa ayağı takılıp düşer gibi olunca anladım. Hayatı o adam kalbiyle görüyordu. Ve bırakmıyorum peşlerini. Ve çocuk şöyle tasvir ediyor; "Baba dikkat et yerlerde taş var. Baba şimdi yanımızdan bir kırmızı araba geçiyor. Baba bu arabada ezik yerler var. Demek ki sahibi kötü kullanmış, dimi? -Evet oğlum öyle. Baba yapraklar yerde, galiba sonbahar geldi. -Hissediyorum seslerinden biricik arkadaşım. Baba biliyor musun bugün gökyüzü çok güzel. BABA KEŞKE GÖREBİLSEN "Son kelime beni derinden etkiledi. Tek bir adım atamadım. Olduğum yerde ağlamaya başladım. İnsanlar soruyor, neyin var neden böyle ağlıyorsun. Konuşacak halim bile yok. Yalnız ağzımdan"Beni yalnız bırakır mısınız?" cümlesi çıkıyor. Niçin söylemişti o çocuk o sözü? Neden derinden etkilemişti beni? O son halleri aklımdan çıkmıyor. Ve biraz zaman sonra anladım. Ve yalnız değildim düşüncemde. Sait Faik'in de dediği gibi "Yazmazsam ölecektim." Kalemi ve ucuz sayfaları elime aldım. Bu anıyı ölümün elinden kurtarmam gerekiyordu. Çünkü anı yazmak ölümün elinden bir şeyler kurtarmaktır.. Ve şunlar çıktı kalemimden
Bir hatıra durur içimde
Bir çocuk vardır orada
Yalnız bir çocuk
Ayakları üşüyen bir çocuk
Yere düşen, düştüğünde de
Erkekler ağlamaz, sakın ağlama
Diyebilecek bir olgunlukta
O da herkes gibi seviyor rüzgarı
Bakıyor güneş batarken ufka
O da seviyor ama küçük olamıyor
Çünkü o babasının tek arkadaşı
Babasının can yoldaşı
Hatta babasının görmediği gözü
Tutuyor elinden bırakmıyor hiç
Dalga geçse de herkes, bırakmıyor
O benim babam diyor
O benim babam..
Gözleri uzaklara dalıyor bir kere daha
Üzülüyor sadece bir şey için
Tek kelime söylüyor etkiliyor derinden
Babam da görse ya şu güzel ufku..
İnsanlar Kördür -
Saltuk Buğra Oral