- Kategori
- Deneme
İş çıkışı self – terapi …
Üzerimdeki ağırlığa rağmen şu iş çıkışlarını çok seviyorum… Çünkü eve doğru giderken attığım adımlar bir tür terapi seansını andırıyor… Terapivari her adımım, saatlerce süren masaja eşdeğermişçesine, birazdan varacağım rahatlığın bir ön hazırlığı misali, vücudumdaki yorgunlukları adım adım uzaklaştırıyor varlığımdan…
Kapı önüne gelinceye kadar, üzerimdeki bütün ağırlıklardan kurtulmuş oluyorum… Nihayet evdeyim ve gücümü tüketmişçesine hissetsem de o yolculukta depoladığım pozitif enerji ile yavrucağımın karşısına çıkmaya hazırım… Yüzümde hayat bıkkınlığının zerresini görmemeli…
İnsanlardan illallah demiş varlığımın sıkıntısını hissetmemeli… Daha hayatın başında olan, o dünyalar tatlısı bebeciğime yapamam bunu… Oyunuma başlamadan önce, dışımdaki yorgun, bitkin ve tükenmiş insanoğlunu bir çırpıda öldürmeli, neşelenmeye can atan ve gün boyu baskı altında tutmak zorunda kaldığım içimdeki çocuğu serbest bırakmalıyım…
Sevgili yavrum Rüzgarım, elbetteki o arkadaşını hakkediyor… Utanmazlığın ve terbiyesizliğin gereği yok… Adam ol ve boynunu dik tut… O 3 – 5 saatlik yorgunluktan daha zorlu sınavları atlattı ihtiyar bedenin… Baba olmak ile sıradan bir erkek olmak arasındaki farkı öğrenemediysen, yavrunu hak etmiyorsun demektir…
Rüzgar ‘ ının gözlerindeki o kıvılcımlı yaşam pırıltısını getir aklına… Diril küllerinden, oğlun karşısında hazır ola geç, bir daha asla pes etmeyi aklından geçirmemek üzere… Ve şimdi, gerçekten hazırım oğluma ve oğlumla oyun oynamaya… İş çıkışı self – terapi tamamlanmış durumda… Ruhum bir daha yenilmemek üzere, hazır olda…
www.hayatveinsan.com/is-cikisi-self-terapi/
- Toplam blog
- : 700
- : 694
- Kayıt tarihi
- : 24.03.11
Üniversite mezunu, eğitim alanında çalışıyor, yazı çalışmaları yapıyor, hayata ve insana dair cid..