Işığa doğru

Issız bir gecede, zifiri karanlıkta kaybolduysanız yapmanız gereken en doğru şey yere değil gökyüzüne, yıldızlara bakmaktır. O zaman doğru yola ulaşabilirsiniz. Karanlıklar içinde aydınlığa ulaşmak budur işte. Peki ya bulutlu bir gecedeyseniz ne yapacaksınız?

İşte o zaman da durmak ve beklemek en akıllıca çözüm olsa gerektir. Hiçbir yol gösterici olmadan yolunuzu bulmaya çalışmanız size sadece zarar getirir. Elbette diğer duyularınızı açarak seslerden, kokulardan faydalanarak da bir kestirim yapabilirsiniz. Ama hiçbirisi görmek gibi olmayacaktır. Sizi yanıltıcaklardır. Milyonlarca ışık yılı uzaktaki yıldızlardan medet ummak ve şu an içinde olduğunuz durumdan kurtulmak. Belki o yıldızların çoğu sönmüş dahi olabilir. Yani siz geçmişte var olan ama şimdi olmayan yıldızların ışığıyla dahi yolunuzu bulabilirsiniz.

Dün ıssız bir ormanda kayboldum. Ama belkide şimdi var olmayan, olsa da neredeyse benden sonsuz uzaklıkta ki yıldızlar sayesinde yolumu bulabildim. Onlara sonsuz minnet borçluyum. Hayatımı kurtardıkları için.

Bir de yine zifiri karanlık ve fırtınalı bir gecede, yıldırımlar altında can havliyle yolunu bulmaya çalışmak var. Yıldırımdan ölesiye korkmak, ama her çakışında onun ışığından faydalanıp korku ile ümit arasında yolunu bulmaya çalışmak. Ne ironik bir hal. O yıldırım sizi yok da edebilir, hayatınızın kurtulmasını da sağlayabilir.

Hayatın kendisinin ne olduğunu anlamak işte bu yüzden zor.

Esen kalın.