- Kategori
- Şiir
İz bırakanlar
Geçmişteki notlardan 05.03.2009 tarihli bir sayfayı paylaşmak istedim sizlerle. Aynen aktarıyorum.
RÜZGÂR VE BEN
Rüzgâr ve ben
Bir beden gibiyiz
Derin bir nefes
Bir nefes daha
Bir nefes daha
Derken etti üç nefes
Dört, beş, altı, yedi
Yedi benim uğurlu sayım
Uçtum rüzgârla ben
Kanatlandım o hızla
Yedi kat arşa.
Sağ ol Recai Şahin hocam! Bak, önerilerini yerine getiriyorum. Küçük notlar almanın yanı sıra şiir yazma önerini de gerçekleştirdim. Evet, ben kendim yazdım, kendim için. Ben bu yaşıma kadar bir tek şiir yazmıştım; o da “ Can “ dediğim oğlumun babasına, “ Seni seviyorum can, hem de çok! “ gibi detaylarını anımsayamadım metrelerce uzunluktaki bir akrostiş şiirdi. Sırf onu memnun etmek adına yazmıştım. Çünkü o bana öyle güzel şiirler yazıyor, beni öyle memnun ediyordu ki ben de onu sevindirmek istemiştim. Artık kendim istersem şiiri sevmek ya da yazmak istiyorum. Bunun için de zamana bırakıyorum şiirle ilişkimi.