Kadın sabrı

Ben: Kadın sabrı... deyince, sen: " Sabrın da cinsiyeti mi olurmuş canım! " diyebilirsin. Anlayışla karşılarım bunu. Sabır, cinsiyetsiz bir olgu gibi gözükür bazen... Şaşırmamak lazım...

Peki ama, ana yüreğini besleyip büyüten; kadınsı bir sabır değil mi? Ne lokması tam, ne hırkası sağlam bir yuvayı, kadın sabrı ayakta tutmaz mı?

Düşün bakalım bir. Aldatma söz konusu olunca, kadın mı daha sabırlı ve sakin yoksa erkek mi?

Erkeğin yüzeyselliğini, kadın, akılcı, dengeli ve biraz da hesapçı sabrıyla al aşağı etmez mi?

Kadın duyarlılığının erkeklerden çok daha yoğun ve inandırıcı olması, dönüp dolaşıp, kadındaki evliya sabrına dayanmaz mı?

Öte yandan, kadınlar bunca sabırlıyken, bilinen tüm peygamberlerin erkek olması; ayrı bir tartışmanın konusu... Bu meseleye, başka bir sohbetimizde değinirim belki...

Peki beğendiği birini tavlamak konusunda kim daha çok bekleyebilir?

Erkek, genelde, belli bir hevesin, belki cinsel bir cazibenin çekiminde, kendi belirlediği süre sabredebilir kafasındaki hatuna... Gönlü kadından daha kolay buyur eden adam, karşılık görmediğinde, aynı hızla kapatır kapılarını...

Ya kadın? Kadın öyle mi? Dünyanın hiçbir canlısı, hoşlandığı, hatta aşık olduğu erkeği elde etmek isteyen bir kadından daha azimli, daha sabırlı olamaz!

Bu konunun da istisnaları vardır tabii ama... Konumuz o değil zaten...

Kadın sabırla bekleyip, koynunda, kucağında uyuttuğu adamı, onun en egolu, en kibirli anında ham ediverir!

Bizlerin şapşallığı, tam da buradan gelir. " En büyük benim! Var mı bana yan bakan! " naralarıyla ormanı inleten Tarzan'ı; aklı başında bir Jane, anında götürüverir! Yeter ki o Tarzan'ı, kendine layık görsün ablam!

Sizinki ne düşünür bilemem ama... Benim yaşam deneyimim, kadınların erkeklerden çok daha sabırlı olduğunu söylüyor.

Hesap ortada... Sabırlı kadınlar, erkeklerden çok daha fazla dünyada... Yoksa erkeğin bunca hadsizliğine, bunca yalandan böbürlenmesine rağmen, sürebilir miydi hayat? 

Akıllı kadın, fazlaca şişirilmiş erkek egosunun havasını aldığı sürece sorun yok! Böyle olmayaydı eğer, ne taş üstünde taş kalırdı, ne yaşanmadık ölüm dünyada...

Kadın, erkeğinin tüm taşkınlıklarını, bütün öfke ve hezeyanlarını dindirir.

Erkek egemen anlayış yüzünden, giderek daha çok kadın ölüyorsa da dünyada... Yeryüzü, insan yaşamını kadınların sabrına borçlu... Çatlamadıysa o sabrın taşı... Kadının büyüklüğündendir; başka bir şeyden değil...

Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.