- Kategori
- İlişkiler
Kadınlar ve Erkekler Bölüm III
Bu "kadınlar ve erkekler" bloğumdaki sorumuz "Kadınların kadınlarda, erkeklerin erkeklerde en nefret ettiği şey ne?"
Bu soruyu kelimelerim yettiğince kendi çabalarımla, düşüncelerimle cevaplamaya çalışacağım; çok mecbur kalmadıkça arkadaşlarımı sıkmayacağım, millet öfleyince hevesim kaçıyor :)
Kadınlar ve erkekler, karşı cinslerinde sevmedikleri ya da sevdikleri birçok şey bulabilirler; peki ya hemcinslerinde?
Bu yazıya başlamadan önce şöyle bir düşündüm, ne cevap verebilirim diye... Hani bir önceki soruyu cevaplarken yazmıştım ya, "erkekler dostturlar, bazen kız arkadaşlarımızın kıskançlıklarından, işgüzarlıklarından bıkıp onlara sığınırız.." diye, gerçekten de kızların hemcinslerine karşı kıskançlığı çekilecek dert değil... Hele bir de erkekse araya giren, vay halimize... Birinin erkek arkadaşı varsa - diğerinin yoksa; biri daha başarılıysa, diğeri daha güzel giyiniyorsa, birinin erkek arkadaşı daha zenginse-daha yakışıklıysa; biri diğerinin eski erkek arkadaşıyla birlikteyse, arkadan konuşmalar, laf atmalar, çamur atmalar hep kızlarda vardır. Erkek bir kenara, kadınlar kız arkadaşlarının başka kız arkadaşlarını bile kıskanabiliyor bazen! Kıskançlıklarının yanısıra kindardır kadınlar, tartıştıkları - kavga ettikleri insanlarla asla konuşmayabilirler! Hiç de umurlarında olmaz. Bazıları, ilişkilerinde olmadıkları gibi davranabilirler; ilişki yaşadığı insana göre şekil alan karakterleri vardır. Kadın, karşısındaki insan rahat, kısıtlamaya gelemeyen biriyse kasılır da kasılır fakat tam tersiyse rahat eder; kıskançlıklarını, sevgilerini, "annelik" duygularını rahat rahat yaşar. İlişkisini sürdürebilmek için gereğinden fazla fedakarlık yapan kadınlar da vardır. Fedakarlık güzeldir ama gereğinden fazlası yıpratır. Erkeği alıştırır, bir süre sonra onu da sıkar diye düşünüyorum.
Yazdıkça kendimden birşeyler geliyor aklıma. Mesela ağabeyimin kız arkadaşını ben her zaman sevemem; abimi paylaşamayacağım için çirkeflik yapabilirim. Onu değil de ağabeyimi kıskanabilirim. İşin içine ailenin erkek bireyleri girince sevebileceğim bir kadın tanımıyorum. Hoş bir şey değil tabii :) O sebepten görümceler, gelinleri sever gibi görünse de aslında o kadar sevmezler. Genelleme yapmak istemezdim, kendimden yola çıkarak konuşuyorum :)
Çok ağlayan kadından da haz etmem ben, kendim de ağlarım ama her sıkıştığımda değil, tamamen rahatlamak için! :) Kadınların biraz güçlü olmaları taraftarıyım! Yalvaran kadından da haz etmem, ne gerek var! Kimse vazgeçilmez, senden daha değerli ya da yalvaracak kadar yukarıda değildir! Kendini geliştirmeli kadın bir de, üniversite mezunu olmak zorunda değil - lise mezunu da olmak zorunda değil ama kendini her anlamda geliştirmek zorunda! Erkeğe bağımlı yaşamayıp, kendi ayakları üstünde durmak zorunda!
İşte böyle :)
Benim hemcinslerimde nefret ettiğim şeyleri özetlemem gerekirse, kıskançlık, çirkeflik, paylaşımcısızlık (nasıl bir kelimeyse artık!), birbirlerinin arkasından esip gürlemeleri, iki yüzlülük, zavallı gibi davranmaları - çaresiz görünmeleri, zır zır ağlamaları, aşırı fedakarlıkları, erkeğe bağımlı yaşamaları!
Geldim erkeklereee :) İlk aklıma gelen birbirlerinin vücut yapısını, kasını - boyunu - posunu, karizmasını kıskanmalarıdır; yani kıskanıyorlardır gibi geliyor! Erkeklerde de arada kız varsa hemcinsleriyle hır gür eksik olmaz bazen. Kız abisi ya da babası olmak da ayrı bir derttir, kızın hayatına giren başka bir erkek sevilesi bir varlık değildir! Sonra birbirleriyle yarış halindedir erkekler, biri birşey yaptıysa diğeri daha iyisini yapmaya çalışır; yani bize dışarıdan görünen budur!
Erkekler konusunda tıkandım, daha ileri gidemeyip bir arkadaşıma sordum mecburen; verdiği cevaplara şaşırdığımı söyleyebilirim. Kadınların hemcinsleri hakkında düşündüklerinin aynı! "birbirleri hakkında ileri geri konuşup yüzyüze geldiklerinde hiçbirşey olmamış gibi davranır erkekler, "dedi ve ekledi: "kız arkadaşlarının yanında o aslandan eser kalmaz, başka bir kişiliğe bürünür" Ben de yukarıda kadınlara kızıyorum, erkeğinize göre şekil almayın diye, meğer erkekler de bizler gibiymiş. Hoş neden şaşırdıysam, var benim de öyle bir çocukluk arkadaşım; kız ister köle olur, istemez bizi siler erkek arkadaşlarına bile tavır alır :) Her neyse, bir de dedi ki: "ben de dahil ne istediğimizi bilmeyiz bazen, kararsız olabiliyoruz". Hakikaten bir erkeğin kararsızlığı çok sinir bozucu oluyor. Hele o "farketmez" olayı yok mu, ben cinnet geçiriyorum! Son olarak arkadaşım soruyla birlikte şöyle bir düşününce "meğer ne uyuz oluyormuşum hemcinslerime :)" diyerek noktayı koydu! Hemcins hemcinsi sevmiyor genelde :)
Olayımız budur! Erkekler de dedikoducuymuş, kıskançmış kızlar! Durum sadece bize mahsus bir durum değilmiş. Aman ne güzel!
Biraz zaman geçsin, son soruya kadınların - erkeklerin hemcinslerin beğendiği yönlerine de zaman ayırıp yazacağım ve eminim daha çok şey bulacağım!
Sonuç olarak, ben ne kadar kadınlar kıskançtır, iki yüzlüdür, çirkeftir desem de kadın dayanışması gibisi yok, siz ne düşünürsünüz bilmem!
Sevgiler...
- Toplam blog
- : 22
- : 794
- Kayıt tarihi
- : 19.01.11
İzmir Ekonomi Üniversitesi Mütercim-Tercümanlık bölümünden mezun oldum. Ege Üniversitesi'nde İngiliz..