- Kategori
- Gündelik Yaşam
Kadir Has
Uzun zamandır Kayseri’ye gelmemiş olmalıydı ki, kendisini şöyle bir Kayseri’de gezdirmek üzere araba ile dolaşıyorduk.
Gezmeyi bitirip çevre yolu üzerinden Meysu fabrikasına dönerken, o sırada yeni yapılan şu andaki terminalin tam karşısındaki kooperatif evlerini görünce “Burası neresi?” diye sordu. Ben de kooperatif evleri olduğunu ve yeni yapıldığını söyledim.
Cevap çok ilginçti; “Bu evlerde çocuk çok olur” dedi.
Yüzüne anlamamış gibi baktığımı görünce “Oğlum, buranın arkasından tren yolu geçmiyor mu?” diye sordu.
Evet, geçiyordu…
“Gece yarısı tren geçerken düdük çalmaz mı? Çalar. Eh gecenin bir saatinde insanlar uyanınca ne yapacaklar?”
Ne anlatmak istediğini biraz geç olsa da anladık ama yol boyunca da gülmekten kendimizi alamadık.
Kadir HAS, kendine özgü kişiliği olan, disiplin anlayışının gereği sert görünüşlü ama oldukça müşfik bir kişiliğe sahip birisi olarak tanıyorum.
Anlattığım anımın dışında Kadir HAS ile bir ilişkim bir tanışıklığım yok. Ancak Kadir HAS’ın eğitime verdiği önem ve bunun gereği olarak da Türkiye genelinde ve özellikle Kayseri’de gerçekleştirdiği eğitim faaliyetlerine katkısını bir Kayseri’li olarak minnetle karşılıyorum.
Kadir HAS, özellikle Erciyes Üniversitesi bünyesinde yaptığı yardımlar ile de üniversiteye büyük katkıları olmuştur.
Bu insanlar, hayatımızın içinde müstesna insanlardır.
Bir iş adamı olarak kazanmışlar, kazandıklarını da yine dönüp memleketlerinin, ülkelerinin insanlarına harcamışlardır.
Kadir HAS da bunlardan biri ve en önemlilerindendir...
Kendisini bundan sonra da minnetle anacağız.
Tanrıdan rahmet diliyorum. Biliyorum ki O, bu güne kadar yaptıkları ile ve bundan sonra da kurduğu düzen ile yapılacaklarla binlerce defa “Rahmet”i kazandı ve gittiği dünyada “Cennet Mekânı”na sahip oldu.
Şu bir gerçek ki, eğitim dünyası “Baba”sını kaybetti.
22 MART 2007
- Toplam blog
- : 1104
- : 918
- Kayıt tarihi
- : 28.01.07
Emekliyim ama “Tekaüt” değilim. 1961 yılından beri değişik “Anadolu” gazetelerinde yazdım. 1984-8..