- Kategori
- Şiir
Kalbimden geçti kalbim
Kirpiğinin ucuna konan bir damla yaş
Akmalı gözüm, salmalı kendini
Bayır aşağı elleri kınalı yeni gelin edasında
İnsan...
Düşsel yaşam...
Tutunmalı güneşin mağmur saçaklarına
Asılmalı gökkuşağının her bir rengine
Pırıl pırıl akmalı
Coşkulu nehir edasında
Dayamalısın ağzını pınarlarına
İçine dökülen esinti kavurmalı
Koyvermeli gözüm
Kanatlanmalı göğe doğru
Işık...
Aşk...
Boğulmalı ölümlerin haresinde
Gülümsemeli yarin gözlerinde
Gürül gürül olmalı sevda
Açmalı göğsünü yağmura
Ruhundaki fırtınalar dinmeli
Damla damla serilmeli
Özlem...
Nefes...
Düşmeli, görkeminden de yüce söylenmeli
Yanmalı, yarin kalbi kalbinden geçmeli.
Kalbimden geçti kalbin.
Ay gecenin ortasından sıyrılıp düşünce saçlarıma, zaman durur içimde sen düşersin! Aşk düşer!
Yumuk gözlerime özlemin tılsımı eklenir.Yer, mekan anlamasızlaşır, herşeyin adı sen olur...
Uzaklardan kokun gelir, hasret derim adına sevda derim, kana kana içerim.
Yaşamaya başlarım hayatın şah damarında. Gülümserim yarin dudaklarında.
Ölümlerden ölüm beğenmektir.
Dirilmektir aşk.
^^Aşk aslında, insanın kendisine en BUYUK YALANIDIR ^^