- Kategori
- Şiir
KANIYOR GÜN
*
durdu akan su
yeşeren ağaç
ak bulut
unutmuş yaşını
sevdayı
yılkı atlı deli fişek söz
ses yarı çıplak
yineler uzunçaları
ıslatır gözyaşlarım sesimi
dilleri
gözleri
düşüyor ateş söz yüreğe
türküler yorgun
yüzyıl yenik
gün seni sorar
kuşatır açılan bayrak giz yalnızlığı
köklerini sorgular
karanfil duruş
yıllanmış büyüsü
yoksulluğun
kime sığınacak
çocuk yüzlü yaşlılar
kadınlar
kim saracak bebeleri
ak yakası
unutulmuş geceler
kanıyor gün
*
Devlet adamı İSMET İNÖNÜ 47. yıl önce ülkesine, ulusuna sevdalı yüreğini bırakmış. Işıklar içinde uyu büyük insan!
*
İnönü meydanı yavrum
rüzgâr
düşmanlar karın üstünde
sonra kaçarlarken yavrum
köyleri, köprüleri yaktılar
Bu Birinci İnönü
sonra ikincisi
Bütün cephelerde temas
Kavgaya devam
İnönü karanlığı sesler ve kıvılcımlarla doluydu
Kan gövdeyi götürdü...
*
Fotoğraf: sağdan, Türkay Korkmaz, Ömer Demircan, İ.Gürşen Kafkas (uzaklarda özlemlerimizde),Osman Ünal
Atatürk konulu söyleşide
- Toplam blog
- : 1064
- : 732
- Kayıt tarihi
- : 24.03.12
Türkay KORKMAZ, umuda yolculuğu ertelemez. Mermeri delenin damlanın sürekliliği olduğunu bilir. Y..