- Kategori
- Şiir
Kapattım Fincanımı

Kapattım fincanımı
Alttaki tabağın maviliklerine
Ama sığmadı içine
Koskoca yüreğim
Çatlattı onu sol tarafından
Ben yine de onun
Sol tarafını sevdim
Oysaki kulp sağlamdı sağ tarafta
Her zaman olduğu gibi
Koyup içine küresel siparişlerini
İçemedilerse de patronlar
Keyifli keyifli
Ayılmak için parasal sarhoşluklarından
Yedekte tuttular çoğu kez
Dört duvarlı ve dar odalarda
Kimi zaman sade, kimi zaman vitrinli
Ben yine o odaları da sevdim
Kapattım fincanımı maviliklere
Sanal tekneler çıktı içinden
Ne yelkenleri var, ne de yol alırlar
Üstelik ne yosun, ne de katran kokusu var
Zaman glo-bal diye içirilen zaman
"Küre"nin "sel"inde yüzseler de sanal sanal
Ben yine o tekneleri de sevdim
Kapattım fincanımı ellerime
Açtım avuç içlerini yüzüme
Bu halleriyle de olsa bana
Kendimce
Onurlu, dirençli ve dürüst
Bir yaşam verdiler
Ben o ellerimi de sevdim
Kapattılar fincanı başıma
Kapatılırken başlar oldukça çok yerde
Orta-Doğu gibi ülkemde de
İşte düştü
ve kırıldı o zaman
Düşdüm
ve kırıldım ben de
İşte o zaman
Bu yollardan geçe geçe
Geldim ben de aranıza
Dingin limanınıza
Can yeleğim olan sözcüklerimle
Koskoca yüreklerinizin
Kalem tutan ellerinizin
Üretken limanına
Ben sizleri de sevdim.
İ.Ersin KABOĞLU
22 Şubat 2008, Ankara
Fotoğraf: www.forumlegal.net