- Kategori
- Şiir
Kara kömür alın teriniz

Kara kömür sizin alın teriniz
Kara kömür sizin ekmek kapınız
Kara kömür sizin beyaz kefeniniz
Bugün başımız önde sizler cennetesiniz
Acı düştü ülkemin yüreğine
Acımız derindir ufukta sizler gülerken
Gülerken giderken el sallar iken
Ekmeğiniz kömürdendir
Yüreğiniz merhamettendir giderken
Sessizce gidişiniz acı verdi sizler giderken
Dalıp kaldık insanlığımız ile utandık
Önlemleri hiçe saydık hep kulak ardı ettik
Kalbimiz derinden sızlıyor
Yetim kalan çocuklar ağlıyor
Eşler dul kaldı aç kaldı arkanızdan gözyaşı döküyor
Küsüyorum bugün insanlığımızla
Mecburiyetten ekmek parası için
Girseniz de maden ocağına
Gün yüzüne çıkamadınızsa da
Mutlu olacağınız cennete gittiniz
Yüzümüzdeki kara lekelere gülümseyerek
Bembeyaz nur yüzünüz ile bakarken
Kesin gittiniz buralardan
Geride bize kalp kırıklığı
Yüreğimizdeki lekelere bakarak gittiniz
Yüzümüzde pişmanlığın izi olsa da yüzsüzlüğümüze bakarak gittiniz
Ayaklarınızda çaresizlik var iken indiniz madene
Cennete gittiniz ayağınızda çaresizlik olmadan
Bizler hala ayağımızdaki çaresizliğin prangaları ile beraberiz
Kesin gittiniz buralardan
Ruhunuz şad olsun
Giderken gülüşlerinizi bırakmıştınız
Yüreklerimize oturdu o tatlı gülüşleriniz
Layık değiliz gülüşlerinize
Bedenimizde pişmanlığın soluksuz nefesi ile beraberiz
Ruhunuz şad olsun
Mekânınız cennet olsun.
Mehmet Aluç