- Kategori
- Şiir
Kara şiir

Çoğu zaman sarhoştum
köpeklerle de konuştum
köpek leşi yiyenlerle de
şükretmedim hiçbir zaman
delirmemişliğime
Beynimi bir dostun
ihanetinde unutmuştum
kurtulmuştum
her aşktan, her alkıştan
bedenimi köle pazarlarında
pazarlarken bulmuştum
kendimi satın alan beni
arkasından vurmuştum
her seviştiğim kadınla
bedelini doldurmuştum.
Inanmadım dinlerinize
fikrinize umutlanmadım
inanmanın acizlik olduğunu
bir bilgeden okumuştum
dostluklar bana uzaktı
tüm dostlarımı vurmuştum
ağlasam bir tuzaktı
diz çöksem şakağıma
silahları dayasam
gölgem öksüz kalacaktı
Servetimse hiç olmadı
tek servetim şiirlerim
bırakıyorum oğlum sana
beğenir beğenmezsin
en fazla kağıttan gemiler yapar
yüzdürürsün göz yaşınla
kağıt gemilerin kaptanı
baban da kendi içine
batacaktır nasılsa
her insan gibi.
Çünkü her aşkta bir intihar
eylemcisiydim ben
her defasında yalnız geberen
yoktu sizde bir hikayem
tüm hikayelerimi uydurmuştum
cebimde bir resim vardı
yaşadıkça soldurmuştum
içime attığım ne varsa
bir gece ben uykumda
konuşurken duymuştum
tek dostum gölgemi
dar ağacında bulmuştum
bir söz vermiştim kendime
artık sevmeyeceğim diye
bir deniz misali başımı
vura vura taşlara
galiba unutmuştum.
2009 EKIM 31