- Kategori
- Şiir
Karanlığın silueti
Siz;
Düşleminde kirli beyaz
Köpükler gezdiren yıkıcılar!
Duyuyormusunuz?
Kozalarını örüp şiddetten
Gövdeleri darpedilmiş düşlere koyulanlar!
Feri sönmüş uzak denizlerin
Tunç mavisi paslı yosunlarına takıldınız.
Umutsuz bir yolculuktur temaşanız.
İskelesi kırık bir liman gibi ürkütür
Sizi fecirde uyandıran karabasanlar.
Utkuya uzak bir geminin güvertesinde
Kutsanmış dalgalarla sevişmenin asla
Mümkünü yok.
Siz yıkıcılar!
Dönünüz türünüzün tanrısal yolculuğuna
Dönünüz ve
Kırık aynalara yansıyan
Siluetlerinizi asınız.
Ne kadar çok yıldız varsa
O kadar çok gözleri olan aydınlık
Maviliklere asınız.
Yitsin damla damla
Gözlerinizdeki kan
Ve bitsin gövdenizdeki
Bu yabani hoyratlık...!