27 Aralık '12
- Kategori
- Deneme
Kayıp insan
Kalabağın içinde kaybolmuş insanlardan mısınız ?
Yoksa bu kalabalığın bir parçasımı ?
Çoğu zaman ya da bazen kendinizi yalnız hisettiğiniz ya da aslında hep, şi yalnız olduğunuzu düşündüğünüz bir insan mısınız ? Çözümü ararken, yalnızlık daha çok size kendini çektiğinde belki yapılması gereken kabul etmek belki beklemek belki de başka kalabalıklarda yine kaybolmak... insanoğlu hayatında her zaman ikinci bir insana ihtiyaç duyar,fakat bu insanın onun hayatında önemli değerli bir yerde olmasını da ister ister istemesine de bazen işler karışır, hayaller dibe vurur, kan ter içinde bir rüyadan uyanırcasına gerçeği görür. Hayalindeki Titaniğin batışını izlemekten başka da yapacak birsey yoktur . Belki kağıttan gemiler yapmak suda onları yüzdürmek batarsa yine tekrar yenisini yapmak daha kolay ama buda insanın kendisini kandırması ve kısır döngüden ibaret olan bir gerçektir. Hayaller ve gerçekler arasında sıkışıp kalır insan, hayallerle yaşamak mı mutlu yoksa gerçekleri kabul edip yine de mutlu olmak mı ? Çok şey isteriz az şey buluruz hayatta, derler ki hayata hep gülen gözlerle bak o da sana güler, polyanna ya bayılıyorum o bu hayatın şifresini çözmüş. Hayat ona gülüyor o da zaten hep hayata. Aralarındaki bağ çok kuvvetli hiç kimse bozamaz. Yalnızlığımızı polyannanın yaşam felsefesiyle süsleyip renklendirip bizde meydandaki kalabağın içinde yerimizi alıp mutlu olmayı başarabilirsek ne mutlu.yoksa derinlere indiğimizde bizi gerçek anlamda anlayan bize elini her zaman uzatan bir insanı aradığımızda duvarlar üstüne üstüne geliyorsa fazlada hayalperest olmamalı ve bir an önce kalabalıkta kaybolmalı.sonucta hepimiz kayıp insanlarız. Başlık yok ilan yok fakat yüregimiz ve hayallerimizin içinde kaybolmuş ve aslında birileri tarafından da kolay kolay bulunamayacağımızın da farkındayız.
Hepimizin adı kayıp insan, kaybettiklerimizi bulmaya çalışırken kendimizi de kaybeden insan.