- Kategori
- Psikoloji
Keder
Ne arsızmışsın sen böyle. Kaç kere kovdum seni oysa kapıdan. Dolandın durdun peşim sıra bıkmadan usanmadan. Kapıdan girmedin diye denedin şansını bir kez de bacadan. Ve şimdi bir kar tanesi gibi usulca girdin can evime…
Peki geri aldım sözümü, arsız değilsin; demek ki sen de beni özledin ve ne olursa olsun geldin buldun beni saklandığım en karanlık köşemde. Demek ki bu kadar çok istedin benimle olmayı…
O halde hoş geldin. Sarıl şimdi bana kara sevdanın incitmeye korkan sıcacık şefkatiyle. Sar bedenimi, ısıt yüreğimi yeniden; bak buz tutacak neredeyse. Salla beni kucağında usul usul, annemin kollarındaymış gibi. Ninniler söyle kulağıma en tatlı sesinle, söyle ki duymasın artık bu kulaklarım dışardan gelen sesleri. Salla ve söyle ki zihnim dönsün bebek halime henüz 17 aylık bile olmamış. Sadece anne sesini duyan, sadece anne kucağında uyuyan ve sarılan güvenle belki de annesi yerine koyduğu battaniyesine…
Doyur beni gözlerinin ışığıyla, görmesin gözlerim seli, yağmuru, depremi. Gözlerinin ışığı dolsun ruhuma, ki doysun bu sonsuz açlığım hiç acıkmamışcasına. Işığın olsun yarınım, evrenim, dünyam…
Uyut beni, huzurla huzursuzluğun arasında ve yatır huzurdan yapılmış sıcacık yatağıma. Bir öpücük kondur alnıma, sıcaklığı dünyayı yaksın; yakarken kötülükleri de alsın, ölümü de, hasreti de, acıyı da… Alsın insana dair kötü ne varsa bu dünyada, kavursun öylesine yaksın…
Hadi gel, istediğim bu kadarcık senden, verebilirsen gel…
Sarıl, ninni söyle, doyur ve uyut. Ta ki istediklerimi verinceye dek uyut…
Ne oldu neden durdun orada öyle, bak teslim oldum işte; çok şey mi istedim, neden kaldın öylece...
Resim:www.turkish-media.com
- Toplam blog
- : 240
- : 1628
- Kayıt tarihi
- : 18.08.06
Zamandan şikayet ederken, ne kadar hızlı aktığını fark edemeden geçmiş yıllar. Kırklı yıllar, kır..