- Kategori
- Şiir
Kendi gülüşümü özledim yanaklarında
Kendi gülüşümü özledim.
Denizden kovulmuş bir martı kadar,
Bitkin ve yorgun,
Günün birinde bir kayık tutup,
Yakamozların aksinden,
Giyip ayrılık ilmeğini,
Çoktandır erteliyordum.
Sende!
Beni sevmeyi unutana değin,
Yaşça cömert sayılırdım ademden,
Ama hayatımda gördüğüm tek kadın sendin.
Âdem kadar kaderine razı.
Bavulum yalnızca anılarıma yetiyo, r
Gerisi sende kalsın,
Ömrümün,
Bir çay bile içmemiştim ki ellerinden.
- Toplam blog
- : 105
- : 349
- Kayıt tarihi
- : 18.09.08
Mersinli'yim. Kanımda Akdeniz ve aşkın mavisi var. Oldukça pozitif bir ruh halim var. Giyinmek benim..