- Kategori
- Anılar
Kendi kendime

Bu ikici kez olacak annesiz bir eve girişim. Yine içimi acıtacak biliyorum, nasır tuttuğunu sandığım yüreğim ince bir yerden yine kanayacak. Ve yine kaçıracağım gözlerimi babamdan, oda aynısını yapacak. Havadan sudan konuşacağız o evde hala duran kokuna inat. Geleceğe dair planlar kuracağız ama hep bir şeyler eksik kalacak. Sorunun senin yokluğundan kaynaklandığını bilsekte suçu başka şeylere atacağız.
Evleniyorum anne, sana tanıştıramadığım , tanışmaya yetişemeyen birisiyle. Şimdi bu konuların hangilerini babamla paylaşmalıyım bilemiyorum. Meğer ne kadar yabancıymışız birbirimize. Aramızdaki elçi gittikten sonra şimdi öyle zor geliyor ki mutlu olmak.
Bir tek senle paylaşırken tüm her şeyimi, şimdi kendimle konuşmaktan yoruldum. Seni özlemekten yoruldum, çaresiz ayrılıktan yoruldum. Herşeyin çözümünü bulurken sana çözüm bulamamaktan, katlanmaktan yoruldum.
Biz bir evin dört duvarıydık anne. Sen gittin gideli savunmasızız, evimiz soğuk, duvarımız yıkık anne.
Biliyorum elinden bir şey gelmiyor, dönemiyorsun ve belki de beni duyuyor konuşamıyorsun. Seni çok özledim anne, çok özledim. Rahat uyu...