- Kategori
- İlişkiler
Kendimizi kandırıyoruz...
Ben böyle hayal etmemiştim hayatı. Sanmıştım ki yetişkin olunca gönlünce yaşayacağım, ne istersem yapacağım, nereye istersem gideceğim, çok sevdiğim şehirlerde gönlümce istediğim kadar kalacağım.Bütün dünya oyun alanım sandım. Madem bir kerelik bir şanstı hayat, son demine kadar yaşayacaktım, gönlümce, delice, sorgulamadan, hiç bir üzüntüyü takmadan, sonuna kadar. Dünya yıkılsa umrumda olmayacaktı. İnsanlar sevgiyi , değeri haketmiyormuş oysa, kimse kimsenin umrunda değilmiş, herşey menfaatmiş meğer.hayat beni ne kadar haklı çıkardı...
Zaman kaybıymış aile kurmaya , çocuk doğurmaya, büyütmeye, dostluklar edinmeye çabalamak...
Sevgi diye bir şey yokmuş oysa...Sadece bir oyun sahnesiymiş hayat, yaşamımıza kattıklarımız da yediden yetmişe rol arkadaşlarımız.Kimiyle birlikte başlamışız oyuna , kimileri sonradan katılmış sahneye...Kimileri öncesinde ailemiz olarak başlamış, kimileri ile biz aile olmuş ve sahneyi genişletmişiz doğurduğumuz çocuklarla.Oyun böyle sürüp gitmekte...
Ne acı ki, ben farkına vardığımda henüz genç bir kızdım.Çabuk kavramışım hayatın özetini.Herşeyin boş bir oyundan ibaret olduğunu...
Bize bizden başkasından fayda yok, anlamalıyız bunu.En iyi arkadaşımız, sevgilimiz, dostumuz kendimiziz.
Her birliktelik menfaat.Evli bir kadınsanız, o gün yemek yapmak , evi temizlemek, çocuklara bakmak zorundasınız.
Evli bir erkekseniz evde işiniz yok, dışarda olmalı çalışmalısınız, işsizlik gibi bir lüksünüz yok.Ev; kadının alanı, o alanda vakitsiz kalırsanız, yandınız, kovulursunuz. Çocuklarınız varsa, onların isteklerine göre hareket etmeli, onların menfaatlerine ters düşmemelisiniz, hele hele harçlıklarını kesmemelisiniz ya da parasız kalmamalısınız.Aksi halde ilk çocuğunuz ve eşinizin yanında adam değilsiniz.En büyük menfatler gördüğünüz gibi evliliklerde ve aile olmakta.
Anne ve babanızla oturuyorsanız eve katkı sağlamak zorundasınız, işsizliğinizi, sıkıntılarınızı dinlemezler bile.Sadece çalışacak ve eve katkı sağlayacaksınız...
Hiç unutmam, bir tanıdığım büyüğüm emekli oldu ve kabusa döndü hayatı.Eşi o nu evde istemedi , nerdeyse boşanmanın eşiğine geldiler.Hiç bir kadın gündüz saatlerinde eşini evde istemiyor.Bakın parklara , bahçelere,
beyler sokaklarda, banklarda oturuyor, gazete okuyor ya da bulmaca gözüyor.
Şimdi soruyorum size sevgi var mıdır gerçekten....?
- Toplam blog
- : 147
- : 1030
- Kayıt tarihi
- : 01.07.07
14/02/1973 İstanbul doğumluyum.İstanbul Üniversitesi Turizm İşletme mezunuyum.İngiltere ye gittiğim ..