- Kategori
- Gündelik Yaşam
Kendinden Kaçmak
Bavulunu aldığı bir kaç eşyayla gidiyordu ayrılacağı şehirden bıraktığı gurur ve aşkıyla. İkisi de yoktu artık elinde. İnandığı ne varsa yoktu.Sıfırdı, bomboştu... Boş bir beden ve küçücük bavuluyla nereye gideceğini bilmeden evden çıktı. Otogara gitti. Bilet satan adamlara baktı. Hepsi onu çağırıyordu sanki.
"Adaaaanaaaaaaaaa!!!!"
"İstanbuuuuuuullll!!!"
"Bodrummmmmmmmmmmm!!!!"
Durdu bir an ve düşündü. Acaba daha önce herhangi bir insanın başına gelmiş miydi bu? Nereye gideceğini bilmeden bir şehri terketmek... Daha ne istediğini bile bilmiyordu. Küçük bir kasabaya mı gitmeliydi yoksa onu yutabilecek kadar büyük bir düşler, umutlar şehrine mi?
....
Bir otobüsteydi artık... Gidiyordu. Doğduğundan beri yaşadığı şehri terkediyordu. Bu şehir artık acı veriyordu çünkü artık ona. Oysa o kadar güzel anıları olmuştu nerdeyse heryerinde. Ama artık bu olmayan güzellikler onun canını acıtıyordu.
...
Bodrum'da yepyeni bir hayat, neyin onu beklediğini bilmediği bir yaşam, bekliyordu onu. Otobüsün camından bakarken ağlıyordu ve anlamıyordu.Yoo , hayır onu değil; kendisni anlamıyordu.Gidşinin sebebi de o değil di zaten. Kendisinden kaçmak istiyordu. Peki bu nasıl olucaktı? Ya sonsuz bir uykuya dalıcak yada şu eternal sunshine filminde ki gibi hafızasını sildirmiş biri gibi yeniden başaycaktı hayata. Belki de yeni bir isim gerekiyordu ona. Evet, bu yeni isim fikri hoşuna gitmişti. Hala düşünmekten kendini alamıyordu yine de.
....
Bir insan kaç kere bu kadar büyük aşk acısı yaşar? Terkedilmemek için gururunu siler? Kaç kişi için yapar bunu?Bir mi? İki mi? Üçüncüsü olmaz dimi diyordu. Ama oldu... Üçüncüsü de oldu. Artık korkuyordu. Etrafındakilerden değil, kendinden korkar olmuştu.
...
Hıçkırarak ağlamak istiyordu.Keşke külkedisi olsaydı ve bir peri gelip hafızasını silseydi tamamen diye düşüdü. Peki ne değişecekti? Hiçbir şey... Çünkü o buydu... Çok korkuyordu artık yaşamaktan en az ölümden korktuğu kadar.
...
Deniz, kendinde yeni koyduğu isimdi bu, bu düşüncelerle bir bodrum sabahında gözlerini maviliklere açıcaktı değişebilmek umuduyla mümkün olmasada....
- Toplam blog
- : 3
- : 431
- Kayıt tarihi
- : 20.06.09
22 yaşındaym, üniversite öğrencisiyim. kitap okumayı ve denemeler yazmayı seviyorum. ..