- Kategori
- Şiir
Kesik kesik
Emine! Emine! kurukafa çağırıyor
Emine ses vermiyor
Bir bahçe çiçeğiydin
Acı bir şaşkınlıktın
Gücenikliktin
Aklında o soğuk gece soğuk duygular
Sonuçsuz ilk verişin-sevişin
Hava keskin yol uzun kulağında sesim
Çekiliyor toprak ağlamış
Doğumlar, ölümler tedirgin uykulardan
Gizlendin boğdun duygularını
Basit yerini gördün
Bir pencere açıldı
-yanlış şeyler için-
Gölgeler rüzgarla değişiyor
Su siyah durgun çocuk dalgın
Akşam geceye kavuşuyor
Soluyor yavaşça siliniyor emine
Emine seviyor kurukafayı.
Rengin Özesmi