26 Ağustos '10
- Kategori
- Öykü
Keşke
İlk okul son sınıfta anadolu öğretmen liseleri sınavlarına son sürat çalışmaya başladık dört arkadaş.
Zaman geldi ve dört arkadaş ve Öğretmenimizle birlikte ilçeye sınava doğru yola çıktık. Bizim için ilçeye gitmek o zamanlar hayaldi hem yokluğun verdiği imkansızlıklar hemde kimsesizlik.
Sınav sonuçları açıklandığında dördümüzde hayallerimize doğru gittiğimizin farkındaydık ve yeniden hızla 2. imtihana hazırlandık ve ne olduysa işte o zaman oldu.
Babam köyde işsizdi inşaat olursa çalışıyor dedemde inşaaat için köy köy dolaşıyordu .
Sınava giderken giyebileceğim bir çift ayakkabım bile yoktu.
Kararımı vermiştim okumayacaktım sanki çok büyüğüm ya kendi kararlarımı kendim verebiliyorum ya:)
Babama sınava gidemeyeceğimi zorlada olsa anlattım. Okul müdürüne gidip durumu anlattığımda bana yalvarmıştı. Ama gitmedim ve şimdi hayallerimdeki Öğretmenliğe kavuşamadığım için keşke gitseydim diyorum keşke o günler geri gelse diyorum.
OKUMAK aslında ne güzelmiş ama keşke demeyeceğin yere kadar ... OKUMAK