- Kategori
- Şiir
Kime baksam /kaybediyor derinliğini

kime baksam /kaybediyor derinliğini
Başka denizin tuzunu
aramaktan yoruldum
su kuşlarının çaresizliğinde
beklemek zor
ceylansa hep vurulur
gözlerini düşün en son
hangi aynada unutmuştun
uzaklığı ve kendini
ellerini tutmama
izin vermez yalnızlığın
taşıdığımız kan mı
insana ait değil
o artık
her şey varlığı
kadar ağırmış
öğrendim
kime baksam
kaybediyor derinliğini
biliyorum tek kurşun
siler herşeyi
bir serçelere
yakıştıramıyorum
ölümü
bir de kargalara
asla
kimi aslan sansam
yatağında/çakal çıkıyor
inan bana/yüreğindir
en değerli taş
kendini onarmak için
aynalara sakın dalaşma
çık şimdi
yanına bir şey alma
yalnız o kurumuş
kavak yaprağı
üzerine adlarımız yazılı
Mehmet Özgür Ersan 08/2011 kız kulesi