- Kategori
- Şiir
Kimsesizce, sessizce...

Sessizliğin sesini dinleme vaktidir zaman
Çıldıranlar, çıldırtanlar
koyupta bir kenarda öylece sessizce derinden iç geçirenler,
derdiniz ne bizimle
dertler derya olmuş koymuşlar bir sandala
açık denizlerde fırtına sonrasında
bir liman uğruna
sığınmışlar.
gecenin nemi çökmüş yine üzerime
ve ne olurdu sanki bakmasaydım
ıslak ıslak gözlerine
güneşte demlersin artık benim çayımı..
Her şarkı bir kapı açar yüreğimizde
biraz ordan biraz burdan
çırpa çırpa
bir yürek oluşur
kimsesiz sessizce
sonra uzanır bir kez daha
bir kez daha
umuda
yol alır almasına da
ya sonunda,
mutsuzsun benim gibi mutsuzsun
haksızsın ölüm gibi zamansız
çok mu sevdin?
hiç mi sevmedin?
kayıpsın şimdi sırların gibi......:(