- Kategori
- Şiir
Kimsesizce!
Toplum bağnaz, toplum yobaz, toplum kırık-dökük!
Can onların, canan unutlumuş.
Arar olunur insanlık.
Ne arayan bulur nede kaybeden arar.
Kimsesiz toplum, kim neredeler?
Aramaz kimsesizler kimilerini.
Uzaktalar,
Şarkıya küsmüşler, resimden kaçmışlar, masallarda muchul.
Ötekileştiren islam nerede!
Onlardan çalacak ne kaldı ki?
Güneş bile yasaklanmışken..