​ Kimsesizler / Deneme / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

07 Şubat '15

 
Kategori
Deneme
 

Kimsesizler

Kimsesizlerin kimsesi olmak, bir el olmak onlara uzanacak kadar alçak gönüllü, bilmediğiniz tanımadığınız insanlara anne baba demek, bakışlarında ince hüzün, yüzlerindeki kendilerinin bile bilmediği mutlu ifadeler, zordu hayat, ama kimsesizlerin hayatı iki kere daha zor. 
 
Bugün özel bir gündü kimsesiz çocukları ziyarete gittik, 3-6 yaş gurubunun önüne geldiğimizde aa bakın dede geldi dediler, onlar için çok şeyler ifade ediyordu aslında, inceden inceye bir şeyler kıyılıyordu insanın içinde, atlıyorlardı üstümüze mutlu olabilmek için. Soruyordum mutlumusunz diye eveeet diyorlardı, ama aslında mutlu olduklarını belki de kendileri bile bilemiyorlardı, sonra 6-12 yaş grubuna geçtik asıl hüznün başlangıcı oradaydı, çünkü artık çocuklar bizim onları sadece sevindirmek için yanlarına gittiğimizi biliyorlardı, bir kız çocuğunun hediyesini birlikte açtık, bebeğin adı ne olsun dedim biraz düşündü Gülşah olsun dedi, neden diye sordum çünkü ablamın adı Gülşah dedi, işte acının büyüdüğü dakikalar başlıyordu, nerede ablan dedim babaannemin yanında dedi, biraz çekinerek de olsa annen baban var mı? dedim var dedi, aslında o her şeyi biliyordu artık, ama ben sorular soramıyordum, çünkü söyleyeceği kelimeler içimi acıtacaktı, ve nasıl bir hüzünlü hikaye çıkacaktı kimbilir. 
 
Her bir çocuk ayrı bir acı yaşamın gerçeğiydi aslında, onları mutlu görmek elbette insanı sevindiriyordu, ama yeteri kadar mutlu değildim çünkü içim acıyordu, sonra 12-18 yaş grubu bize kahve ikram etti, oradaki durum daha da farklıydı, onlar hayatın gerçekleriyle daha fazla yüz yüze gelmişlerdi, bizleri görünce gözlerinin içi gülüyordu onları insan yerine koyanlara sarılıyorlar mutluluklarını gösteriyorlardı, her şey çok güzeldi ama güzel şeylerin de bir sonu vardı elbette. Ayrılırken biri dikkatimi çekti sessiz durgun belk ide diğerleri kadar mutlu değildi rahatsız mısın ablası dedim hayır dedi içinden neler geçiyordu kim bilir, anlamak zordu elbette, ayrıldık oradan onları kendi dünyalarında bırakarak, Allah kimseleri kimsesiz bırakmasın. 
 
 
 
BERKE GÜVEN 5A sınıfı öğrencisi
 
Toplam blog
: 2
: 65
Kayıt tarihi
: 07.02.15
 
 

merhabalar.Aliye Pozcu Ortaokulu 5A sınıfı öğrencileriyiz. Başarılı bir sınıfız. Farklı alanlarda..